gedichten.nl
Gebruikersnaam of e-mail:  Wachtwoord:    Registreren
start rijmen vragen forum links zoek contact gastenboek inhoud











bal bal bal
rssRSS




Categorieën:

actualiteit (968)
adel (20)
afscheid (1348)
algemeen (1105)
bedankt (197)
biologie (35)
dieren (579)
discriminatie (97)
drank (159)
economie (50)
eenzaamheid (1375)
emoties (3923)
erotiek (522)
ex-liefde (1206)
familie (342)
feest (123)
film (28)
filosofie (921)
fotografie (29)
geboorte (250)
geld (53)
geweld (163)
haiku (1022)
heelal (154)
hobby (57)
humor (1109)
huwelijk (177)
idool (61)
individu (691)
internet (73)
jaargetijden (641)
kerstmis (295)
kinderen (706)
koningshuis (38)
kunst (133)
landschap (130)
lichaam (257)
liefde (8010)
lightverse (439)
limerick (1105)
literatuur (152)
maatschappij (563)
mannen (124)
media (27)
milieu (64)
misdaad (102)
moederdag (64)
moraal (302)
muziek (224)
mystiek (149)
natuur (1210)
oorlog (301)
ouders (285)
overig (874)
overlijden (1205)
partner (188)
pesten (125)
planten (35)
poesiealbum (65)
politiek (267)
psychologie (734)
rampen (75)
reizen (138)
religie (915)
schilderkunst (45)
school (80)
sinterklaas (75)
sms (27)
snelsonnet (393)
songtekst (116)
spijt (195)
sport (241)
sterkte (73)
taal (275)
tijd (742)
toneel (33)
vaderdag (36)
vakantie (134)
valentijn (119)
verdriet (2013)
verhuizen (43)
verjaardag (92)
verkeer (71)
voedsel (91)
vriendschap (833)
vrijheid (543)
vrouwen (208)
welzijn (319)
wereld (287)
werk (136)
wetenschap (56)
woede (202)
woonoord (122)
ziekte (619)


Kaart van je gedicht





Garnier Projects


depressie test
burn out test
Angst


tabblad: hartenkreten

< vorige | alles | volgende >

hartenkreet (nr. 15992):

De hemel huilt

Donder in mijn pijnlijk aangezicht,
kortsluiting met een bliksemschicht.
En dan met verbeten kaken:
-ik voelde het al aankomen- een regenbui!

Parels van tranen over mijn wang;
ik huil, het raam huilt ook:
het regent.
Ineke zegt dat de hemel huilt.
Ik denk waar dan heen te gaan.

Krap, nauw, nog geen drie bij drie,
maar wel veilig terrein.
Ik tol in mijn gevoelens,
een pijnlijke soep,
Alles in mij voelt

Ik ken Ineke niet,
maar ze is wel bij me.
Toch lijk ik alleen rond te warren

En:

Voel een heftigheid
die ik niet kende.
Schoppen, slaan, gillen, huilen.
Buiten regent het nog.

Met open ogen draait alles voorbij:
Ineke, de stoel en het schilderij:
de beletterde mevrouw, de muisjes.
Te snel geademend.
Ik houd mijn draaihoofd vast.

Mijn mond vertrekt steeds,
ik bijt op mijn droge lip,
ik voel mij zo licht
van al die pijnsoep.

Mijn voet valt net iets te hard neer,
mijn zuchten zijn net iets te diep,
mijn stoelleuning houd ik net iets te stevig vast,
mijn blik is net wat te schrikachtig:
ik ben bang.

Ineke praat tegen me
"Het niet weg kunnen nemen."
Ik probeer te luisteren,
kijk haar aan en voel dan weer
een opkomende overstroming,
voel mijn buik,
ben het middelpunt kwijt,
tol weer rond en gil
omdat ik afdwing dat ze het wegneemt,
ook al kan ze dat niet.

Met een glaasje water ten einde,
een hand als laatst en
ik sta weer opgelucht
-na onderzoek- op mijn benen

Schrijver: Angela Brederije, 11-12-2005

Angela.Brederijeatstudent.uva.nl


Geplaatst in de categorie: psychologie

Zoek naar vergelijkbare inzendingen


Deze inzending is 947 keer bekeken

4/5 sterren met 7 stemmen.





Er is 1 reactie op deze inzending:

Naam:Haico
Datum:14-12-2005
Bericht:Mensen die sterk zijn, durven achterom te kijken en over hun slechtste ervaringen te dichten (Wat niet zeggen wil, dat mensen die niet achterom kijken niet ook sterk kunnen zijn). Dit resultaat is prachtig!




Geef je reactie op deze inzending:

Naam:       E-mail:  

Bericht:

( vink aan als je niet wilt dat je emailadres voor anderen in beeld verschijnt)









start  |   rijmen  |   vragen  |   forum  |   links  |   zoek  |   contact  |   gastenboek
inhoud           snelsonnet           gedichten           netgedichten
poëzie       hartenkreten       nederlands.nl
adverteren
vrijwaring