gedichten.nl
Gebruikersnaam of e-mail:  Wachtwoord:    Registreren
start rijmen vragen forum links zoek contact gastenboek inhoud











bal bal bal
rssRSS




Categorieën:

actualiteit (958)
adel (20)
afscheid (1343)
algemeen (1103)
bedankt (194)
biologie (35)
dieren (578)
discriminatie (97)
drank (159)
economie (50)
eenzaamheid (1375)
emoties (3919)
erotiek (522)
ex-liefde (1205)
familie (341)
feest (121)
film (28)
filosofie (920)
fotografie (29)
geboorte (249)
geld (52)
geweld (162)
haiku (1016)
heelal (154)
hobby (57)
humor (1105)
huwelijk (176)
idool (61)
individu (688)
internet (73)
jaargetijden (635)
kerstmis (295)
kinderen (705)
koningshuis (38)
kunst (132)
landschap (130)
lichaam (257)
liefde (7995)
lightverse (438)
limerick (1105)
literatuur (150)
maatschappij (560)
mannen (124)
media (27)
milieu (63)
misdaad (100)
moederdag (64)
moraal (302)
muziek (223)
mystiek (146)
natuur (1204)
oorlog (300)
ouders (285)
overig (871)
overlijden (1201)
partner (188)
pesten (125)
planten (35)
poesiealbum (65)
politiek (266)
psychologie (728)
rampen (74)
reizen (137)
religie (891)
schilderkunst (45)
school (79)
sinterklaas (75)
sms (27)
snelsonnet (393)
songtekst (116)
spijt (195)
sport (237)
sterkte (73)
taal (274)
tijd (740)
toneel (33)
vaderdag (36)
vakantie (134)
valentijn (119)
verdriet (2010)
verhuizen (43)
verjaardag (92)
verkeer (70)
voedsel (91)
vriendschap (832)
vrijheid (542)
vrouwen (208)
welzijn (318)
wereld (286)
werk (136)
wetenschap (55)
woede (202)
woonoord (122)
ziekte (618)


Kaart van je gedicht





Garnier Projects


depressie test
burn out test
Angst


tabblad: hartenkreten

< vorige | alles | volgende >

hartenkreet (nr. 16233):

Het laatste thuis

daar zit je op je stoel
half begrijpend
de dingen de dingen
zo gaat dat, enzovoort
het kon niet anders
dus ze namen je over
een verpleeghuis
noemen ze dit

daar lig je in je bed
privacy een wens
en rusten een droom,
als de vrouwen links,
eindeloos schuddend
je kregel kreunen
een verpleeghuis
noemen ze dit

daar zit je aan de dis
de peuters van jouw
jaargang verzameld
wat lief zijn ze toch
meestal: het personeel
te weinig maar flink
een verpleeghuis
noemen ze dit

daar ga je door het park
gemakkelijk asfalt en
steen voor rolstoelwielen
bezoek komt gestaag maar
niet iedereen doet mee
wat verwacht je nog?
een verpleeghuis
noemen ze dit

hoe voelt een thuis als
alles wat je hebt past in
een standaard spaanplaat kast
stickers en kaartjes met een
tijdelijke naam, hier is het
alleen nog maar wachten
een verpleeghuis
noemen ze dit

Schrijver: Donderglas, 04-01-2006


Geplaatst in de categorie: emoties

Zoek naar vergelijkbare inzendingen


Deze inzending is 929 keer bekeken

3/5 sterren met 4 stemmen.





Er zijn 2 reacties op deze inzending:

Naam:dina
Datum:01-09-2009
Bericht:dit waren ook de laatste moeilijke maanden van onze moeder en oma.



Naam:Miranda
Datum:10-02-2007
Bericht:Wat een mooi gedicht. Mijn opa is vanmorgen in HET verpleeghuis overleden. Vol woede en verdriet was hij daar. Het er zo mee oneens dat hij daar zijn laatste weken moest doorbrengen. Spanning werd hem vanmorgen te veel. Rust zacht lieve opa.
Bedankt voor dit gedicht.




Geef je reactie op deze inzending:

Naam:       E-mail:  

Bericht:

( vink aan als je niet wilt dat je emailadres voor anderen in beeld verschijnt)









start  |   rijmen  |   vragen  |   forum  |   links  |   zoek  |   contact  |   gastenboek
inhoud           snelsonnet           gedichten           netgedichten
poëzie       hartenkreten       nederlands.nl
adverteren
vrijwaring