categorie: emoties

< vorige | alles | volgende >

Laatst toegevoegde netgedicht (nr. 2754):

Stoïcijns

Het was net als toen ik je wegbracht, de eerste dag,
een nieuwe school, een nieuwe tijd om te leven.
Het maakte je wel eens moedeloos al die treden,
dezelfde treden en treedt nader met die stoel.

En je zusje zong en de hond kwispelde gewoon.
Soms wil je dan gewoon even wegzinken,
een andere dag dan die voorliggende drinken
maar dagen zijn behoedzaam en onafwendbaar.

Hoe duid je jeuk en hoe de duurzaamheid van pijn?
Zeg je de eerste tulpen komen uit, narcissen laten
zwak van aard hun kop al bijna weer hangen
maar toch lengen de dagen, zelfs takken lopen uit.
Vandaag zag ik de dominee en een frik ook de bakker.


Zie ook: http://www.annemiekes.punt.nl

Schrijver: annemieke steenbergen, 12-03-2010

Deze inzending is 16 keer bekeken

Beoordeling:	4 5 6 7 8 9 10	Aantal stemmen:
(Klik op een cijfer om je stem uit te brengen)

Print     E-kaart    







Er zijn nog geen reacties op deze inzending.


Geef je reactie op deze inzending:

Naam:       E-mail:  

Bericht:

( vink aan als je niet wilt dat je emailadres voor anderen in beeld verschijnt)