gedichten.nl
Gebruikersnaam of e-mail:  Wachtwoord:    Registreren
start rijmen vragen forum links zoek contact gastenboek inhoud











bal bal bal
rssRSS




Categorieën:

actualiteit (2068)
adel (44)
afscheid (1486)
algemeen (1892)
bedankt (116)
biologie (53)
dieren (570)
discriminatie (94)
drank (200)
economie (66)
eenzaamheid (1334)
emoties (4189)
erotiek (595)
ex-liefde (539)
familie (245)
feest (175)
film (62)
filosofie (1922)
fotografie (105)
geboorte (172)
geld (57)
geweld (194)
haiku (2391)
heelal (222)
hobby (65)
humor (1128)
huwelijk (208)
idool (84)
individu (1014)
internet (75)
jaargetijden (1269)
kerstmis (382)
kinderen (677)
koningshuis (55)
kunst (505)
landschap (374)
lichaam (298)
liefde (7887)
lightverse (871)
limerick (313)
literatuur (726)
maatschappij (695)
mannen (123)
media (18)
milieu (128)
misdaad (116)
moederdag (44)
moraal (390)
muziek (451)
mystiek (475)
natuur (2467)
ollekebolleke (68)
oorlog (550)
ouders (290)
overig (1136)
overlijden (1035)
partner (183)
pesten (56)
planten (85)
politiek (279)
psychologie (2499)
rampen (126)
reizen (464)
religie (1070)
schilderkunst (217)
school (97)
sinterklaas (88)
sms (16)
snelsonnet (563)
songtekst (52)
spijt (145)
sport (269)
sterkte (77)
taal (702)
tijd (1216)
toneel (67)
vaderdag (19)
vakantie (220)
valentijn (82)
verdriet (996)
verhuizen (44)
verjaardag (162)
verkeer (85)
voedsel (122)
vriendschap (429)
vrijheid (715)
vrouwen (339)
welzijn (351)
wereld (433)
werk (136)
wetenschap (122)
woede (176)
woonoord (272)
ziekte (602)


Kaart van je gedicht





Garnier Projects



categorie: familie

< vorige | alles | volgende >

Laatst toegevoegde netgedicht (nr. 270):

Na het middagmaal

mijn oma sliep
in een fauteuil naast
de kolenhaard,
vol overgave, ongehaast

zij was mijn uitzicht
als ik opkeek van het
slaapverwekkend gewicht
dat de school voor mij
voor morgen had vergaard

de pendule tikte de stilte vol
terwijl ik steunde op mijn elleboog
en die weer op zo'n zacht tapijt
met een rood-zwart gekleurd figuur
die mij telkens van een blanco
blad weg zoog; een gong vertraagde
nog meer mijn stuurloze vlijt

soms bewoog zij en keek mij aan
zonder een woord te spellen
ik sprak dan door mijn ogen
en heb vaak haar ademhaling
langzaam kunnen tellen
of was het wakend mededogen


Zie ook: https://www.youtube.com/user/dreyfsandtzuschlamm1

schrijver

Schrijver: julius dreyfsandt zu schlamm, 17-05-2018



balBiografie van deze schrijver




Deze inzending is 40 keer bekeken

4/5 sterren met 3 stemmen.





Er zijn nog geen reacties op deze inzending.


Geef je reactie op deze inzending:

Naam:       E-mail:  

Bericht:

( vink aan als je niet wilt dat je emailadres voor anderen in beeld verschijnt)









start  |   rijmen  |   vragen  |   forum  |   links  |   zoek  |   contact  |   gastenboek
inhoud           snelsonnet           gedichten           netgedichten
poëzie       hartenkreten       nederlands.nl
adverteren
vrijwaring