categorie: familie

< vorige | alles | volgende >

Laatst toegevoegde netgedicht (nr. 187):

Mijn moeder loopt voorbij

Mijn moeder loopt voorbij. Schimmig, zo maar
is zij daar. Kordaat en rank op de been
schrijdt zij in opgewektheid langs me heen
en glimlacht met ogen grijs van de staar.

Mijn moeder ziet me niet. Passé de tijd
om duistere pijnpunten uit te praten,
het heden voor het verleden te laten
onder het mom van de verdraagzaamheid.

Met zwijgzaam alle tegenspoed verwerkt,
is zij een lichtend baken, mijn voorbeeld.
De wijsheid die zij met mij heeft gedeeld,
heeft mij in deugd als in ondeugd gesterkt.

Zo is het eigenlijk zoals het hoort,
moeder leeft in eeuwigheid in mij voort.

Schrijver: Ferdinand van Heijningen
Inzender: Frank van Hassel, 10-05-2012

Biografie van deze schrijver

Deze inzending is 201 keer bekeken

Beoordeling: 8.77	4 5 6 7 8 9 10	Aantal stemmen: 22
(Klik op een cijfer om je stem uit te brengen)

Print   |   E-kaart   |  

Er zijn nog geen reacties op deze inzending.


Geef je reactie op deze inzending:

Naam:       E-mail:  

Bericht:

( vink aan als je niet wilt dat je emailadres voor anderen in beeld verschijnt)