gedichten.nl
Gebruikersnaam of e-mail:  Wachtwoord:    Registreren
start rijmen vragen forum links zoek contact gastenboek inhoud











bal bal bal
rssRSS




Categorieën:

actualiteit (2042)
adel (42)
afscheid (1453)
algemeen (1862)
bedankt (112)
biologie (51)
dieren (536)
discriminatie (91)
drank (198)
economie (65)
eenzaamheid (1313)
emoties (4132)
erotiek (589)
ex-liefde (534)
familie (241)
feest (169)
film (60)
filosofie (1893)
fotografie (98)
geboorte (162)
geld (56)
geweld (191)
haiku (2371)
heelal (219)
hobby (64)
humor (1104)
huwelijk (199)
idool (82)
individu (988)
internet (74)
jaargetijden (1247)
kerstmis (377)
kinderen (659)
koningshuis (54)
kunst (496)
landschap (365)
lichaam (293)
liefde (7796)
lightverse (866)
limerick (312)
literatuur (708)
maatschappij (674)
mannen (120)
media (16)
milieu (126)
misdaad (112)
moederdag (43)
moraal (385)
muziek (439)
mystiek (457)
natuur (2412)
ollekebolleke (67)
oorlog (534)
ouders (286)
overig (1013)
overlijden (1014)
partner (183)
pesten (55)
planten (83)
politiek (269)
psychologie (2482)
rampen (124)
reizen (442)
religie (1057)
schilderkunst (214)
school (92)
sinterklaas (86)
sms (16)
snelsonnet (563)
songtekst (51)
spijt (141)
sport (265)
sterkte (76)
taal (691)
tijd (1182)
toneel (65)
vaderdag (19)
vakantie (214)
valentijn (79)
verdriet (972)
verhuizen (44)
verjaardag (155)
verkeer (82)
voedsel (121)
vriendschap (425)
vrijheid (703)
vrouwen (332)
welzijn (342)
wereld (423)
werk (131)
wetenschap (117)
woede (174)
woonoord (263)
ziekte (588)


Kaart van je gedicht





Garnier Projects


depressie test
burn out test
Angst

categorie: familie

< vorige | alles | volgende >

Laatst toegevoegde netgedicht (nr. 263):

Vreemde eeuwigheid

mijn herinneringen, het zijn
goede zwemmers. ze drijven vaak ruggelings
en kijken je recht in de ogen
als marktkramers tijdens het middaguur.

ze gaan de weg van het oude huis,
de kamer waar de dode lag,
de vader van mijn moeder, de neef van ooit
Vlaandrens meest verlichte dichter Bert Decorte,

lag zo dood en sliep zich
naar die vreemde eeuwigheid.
ik kreeg zijn naam, ik kreeg zijn huis.
ik mocht een beetje sterven van verdriet
en hij wist het niet.

er is die onmetelijke kracht,
een eindeloze lente en het houden van
het huis, van elke steen,
van elk gremeltje grond, van alle
groenen in het gras. het is wat ik wil.

het is alles wat ik ooit was.

schrijver

Schrijver: Guy Aarts, 12-04-2017

Deze inzending is 591 keer bekeken

3/5 sterren met 12 stemmen.







Er zijn 6 reacties op deze inzending:

Naam:Alexander Peters
Datum:01-05-2017
Bericht:Grandioos. Geweldig om te lezen. Fraai!



Naam:Alexander Peters
Datum:30-04-2017
Bericht:Grandioos. Geweldig om te lezen. Fraai!



Naam:kerima ellouise
Datum:16-04-2017
Bericht:Prachtig!



Naam:Inte Feelders
Datum:14-04-2017
Bericht:Pfff, zo mooi, Guy.
Hoe de dood eeuwig schijnt te leven
en herinneringen daar gelaten
waar het woord woord houdt.
Een gedicht om in te wonen prachtig.



Naam:Hilly Nicolay
Datum:14-04-2017
Bericht:Houden van wat eens was en is. Prachtig gedicht Guy dat ik
weer graag las!



Naam:Jeroen Splinterman
Datum:13-04-2017
Bericht:Mooi gedicht.




Geef je reactie op deze inzending:

Naam:       E-mail:  

Bericht:

( vink aan als je niet wilt dat je emailadres voor anderen in beeld verschijnt)









start  |   rijmen  |   vragen  |   forum  |   links  |   zoek  |   contact  |   gastenboek
inhoud           snelsonnet           gedichten           netgedichten
poëzie       hartenkreten       nederlands.nl
adverteren
vrijwaring