categorie: individu

< vorige | alles | volgende >

Laatst toegevoegde netgedicht (nr. 536):

uit mijn schaduw

na zonsopkomst
heb ik mijn schaduw gedragen tot over de grens
en liet hem af en toe even over het randje kijken
naar daar waar mijn rest ooit verblijven zal

hij vertelde mij over het vredig mooi
zodat ik straks met een gerust hart ongemerkt
als de zon op haar hoogste punt is
mijn schaduw in alle rust kan verlaten

gewichtloos laat ik me als de tijd daar is
na een mooie warme avond uit het leven glijden
en hang na zonsondergang mijn aardse jas
naakter dan naakt aan de kapstop van de dood

Schrijver: Martien Montanus, 12-03-2010

mamamoloxs4all.nl

Deze inzending is 102 keer bekeken

Beoordeling: 8.31	4 5 6 7 8 9 10	Aantal stemmen: 13
(Klik op een cijfer om je stem uit te brengen)

Print     E-kaart    







Er zijn 9 reacties op deze inzending:

Naam:	Hilly Nicolay
Datum:	12-03-2010
Bericht:	Heel mooi schrijven Martien, vooral de laatste strofe

Naam:	Frans Vanhove
Datum:	12-03-2010
Emailadres:	frans.vanhove1pandora.be
Bericht:	Kippenvel-moment!

Naam:	Quicksilver
Datum:	12-03-2010
Emailadres:	dvdvthhotmail.com
Bericht:	Geweldig wat een wondermooi schrijven over het sterven!Dat zou zo heel vredig zijn.

Naam:	pama
Datum:	12-03-2010
Emailadres:	pebmartenskpnmail.nl
Bericht:	Met dit gedicht wordt je schaduw gewichtsloos, mooi geschreven.

Naam:	LadyLove
Datum:	12-03-2010
Emailadres:	ladylove40gmail.com
Bericht:	Welk 'n vredige manier om uit te stappen, vol rust, en weloverwogen. Met veel bewondering gelezen Martien.

Alle reacties weergeven

Vorige  1-5  Volgende

Geef je reactie op deze inzending:

Naam:       E-mail:  

Bericht:

( vink aan als je niet wilt dat je emailadres voor anderen in beeld verschijnt)