gedichten.nl
Gebruikersnaam of e-mail:  Wachtwoord:    Registreren
start rijmen vragen forum links zoek contact gastenboek inhoud











bal bal bal
rssRSS




Top-5 ziekte:

1.
2.
3.
4.
5.

Categorieën:

actualiteit (2068)
adel (44)
afscheid (1486)
algemeen (1892)
bedankt (116)
biologie (53)
dieren (570)
discriminatie (94)
drank (200)
economie (66)
eenzaamheid (1334)
emoties (4189)
erotiek (595)
ex-liefde (539)
familie (245)
feest (175)
film (62)
filosofie (1922)
fotografie (105)
geboorte (172)
geld (57)
geweld (194)
haiku (2391)
heelal (222)
hobby (65)
humor (1128)
huwelijk (208)
idool (84)
individu (1014)
internet (75)
jaargetijden (1269)
kerstmis (382)
kinderen (677)
koningshuis (55)
kunst (505)
landschap (374)
lichaam (298)
liefde (7887)
lightverse (871)
limerick (313)
literatuur (726)
maatschappij (695)
mannen (123)
media (18)
milieu (128)
misdaad (116)
moederdag (44)
moraal (390)
muziek (451)
mystiek (475)
natuur (2467)
ollekebolleke (68)
oorlog (550)
ouders (290)
overig (1136)
overlijden (1035)
partner (183)
pesten (56)
planten (85)
politiek (279)
psychologie (2499)
rampen (126)
reizen (464)
religie (1070)
schilderkunst (217)
school (97)
sinterklaas (88)
sms (16)
snelsonnet (563)
songtekst (52)
spijt (145)
sport (269)
sterkte (77)
taal (702)
tijd (1216)
toneel (67)
vaderdag (19)
vakantie (220)
valentijn (82)
verdriet (996)
verhuizen (44)
verjaardag (162)
verkeer (85)
voedsel (122)
vriendschap (429)
vrijheid (715)
vrouwen (339)
welzijn (351)
wereld (433)
werk (136)
wetenschap (122)
woede (176)
woonoord (272)
ziekte (602)


Kaart van je gedicht





Garnier Projects



categorie: ziekte

< vorige | alles | volgende >

Laatst toegevoegde netgedicht (nr. 785):

Alzheimer

ze stond
op het perron
de diagnose was helder
het geheugen iets minder

het perron was genoegzaam bekend
de plaats
de richting
de tijden
de geluiden
de geur
en de reizigers

ze kon ze makkelijk
één voor één
bij naam nog benoemen
althans
de meesten toch

hij hield liefdevol haar hand vast
een beetje te strak
om zeker niets te lossen
het zou ze wel lukken
tenslotte
ze kenden elkaar al zo lang
zo intens
geen gebaar was voor de ander onbekend

treinen reden af en aan
de reizigers stapten op
en onbekenden stapten af

langzaam maar zeker
was het perron bevolkt
met vreemden

hij hield liefdevol haar hand vast

wie was hij alweer

en dan
een klank in zijn stem
bracht haar weer dicht bij hem
voor even

de trein kon ze niet meer
als zodanig
herkennen
toch stapte ze op
en reed
naar het laatste station

hij hield liefdevol haar hand vast

die vreemde man
was nog een beetje houvast
al kon ze gevoelens
niet langer duiden

hij hield liefdevol haar hand vast
voor de allerlaatste keer
en moest toen
uiteindelijk
moe en uitgeleefd
zijn handen
lossen

aan het laatste station
stapte ze af
alleen
en trok verder
naar het absolute einde
nagewuifd
door vreemden

Schrijver: Eric De Vos, 15-05-2018

eric.de.vos110attelenet.be

Deze inzending is 29 keer bekeken

4/5 sterren met 1 stemmen.





Er zijn nog geen reacties op deze inzending.


Geef je reactie op deze inzending:

Naam:       E-mail:  

Bericht:

( vink aan als je niet wilt dat je emailadres voor anderen in beeld verschijnt)









start  |   rijmen  |   vragen  |   forum  |   links  |   zoek  |   contact  |   gastenboek
inhoud           snelsonnet           gedichten           netgedichten
poëzie       hartenkreten       nederlands.nl
adverteren
vrijwaring