tabblad: netgedichten

< vorige | alles | volgende >

netgedicht (nr. 21309):

Bouw (Omzichtig - entr'acte)

I. Bosbouw

Ik ben mijn eigen schimmen niet de baas:
achter mijn rug kerven ze alle stammen,
waarop ik werk, met hun gedichten vol.

De woorden die ik droom gaan zonder mij
al in volgorde staan om vast te groeien.
Wanneer ik opkijk, zie ik boomtoppen
en weet ik alle bosgrond al bewoond.

Mij rest niets dan de bijl. Slechts door te rooien
krijg ik de kaart weer wit, de bodem vlak
en voelbaar voor mijn rondtastende handen.
Alleen een blinde zet de juiste stappen.

Ik volg de dieren naar hun drinkplaatsen
en raak zo diep in donker woud verdwaald
dat niets mij liever is dan mijn vier voeten.


II. Woningbouw

Opstaan. De dag begint. De ogen open.
Beelden in warme tinten uit de nacht
houden mijn lichaam nog een tijdlang vast.

Bomen rondom de drinkpoel wiegen
zich knerpend heen en weer. Het water
krijgt rimpels van de plotselinge wind,
de vroege dieren kijken zwijgend op.

Ik spreek geen zin meer uit. De kleuren
gaan klank voor klank al op mijn tong verloren,
ze worden hard en hoekig in mijn mond:
woorden vallen als stenen op de grond.

Ik raap de stenen op. Ze zijn te klein om er
mijn huis van op te trekken, maar ze liggen
zo heerlijk in de holte van mijn hand.

Schrijver: Peter J.R. Vermaat, 18-04-2008


Geplaatst in de categorie: literatuur

Zoek naar vergelijkbare inzendingen



Terug naar zoekresultaten

Deze inzending is 143 keer bekeken

Beoordeling: 8.79	4 5 6 7 8 9 10	Aantal stemmen: 14
(Klik op een cijfer om je stem uit te brengen)

Print   |   E-kaart   |  

| Delen

Er zijn nog geen reacties op deze inzending.


Geef je reactie op deze inzending:

Naam:       E-mail:  

Bericht:

( vink aan als je niet wilt dat je emailadres voor anderen in beeld verschijnt)