tabblad: netgedichten

< vorige | alles | volgende >

netgedicht (nr. 21363):

Gekke Steven (Omzichtig 17)

Steven is thuis. De open achterdeur
laat zeven geesten ruimte. Lange schaduwen
van late zon stemmen hem gelukzalig.

Zijn fiets verroestend in de modderpoel
waar spelt en emmer liggen te ontkiemen,
maar niemand winterkoren oogst.
Alleen zijn hals leverde zuring op.

Er hijgt geen hond meer op het rijwielpad,
geen halve hand grijpt naar je lurven;
verwaaid de schuine liedjes in de nacht,
de goedgeluimde fluim voor alleman.

Zijn open mond ademt geen namen uit,
zijn arm is langs het troebel glas gegleden.
De oude sok is leeg. Steven is dood.

Schrijver: Peter J.R. Vermaat, 21-04-2008


Geplaatst in de categorie: overlijden

Zoek naar vergelijkbare inzendingen



Terug naar zoekresultaten

Deze inzending is 1250 keer bekeken

Beoordeling: 7.57	4 5 6 7 8 9 10	Aantal stemmen: 23
(Klik op een cijfer om je stem uit te brengen)

Print   |   E-kaart   |  

| Delen

Er zijn 2 reacties op deze inzending:

Naam:	chatfant
Datum:	29-04-2008
Bericht:	Dit beeld spreekt mij ook erg aan. Een mooi gedicht.

Naam:	Reineke Gevers
Datum:	21-04-2008
Emailadres:	rgeverswanadoo.nl
Bericht:	Een prachtvers! Van mij een riante "10".

Geef je reactie op deze inzending:

Naam:       E-mail:  

Bericht:

( vink aan als je niet wilt dat je emailadres voor anderen in beeld verschijnt)