tabblad: netgedichten

< vorige | alles | volgende >

netgedicht (nr. 21421):

Zeumeren (Omzichtig 20)

Vanuit de diepte zingen de Sirenen
het lied van niemand die je nodig heeft,
de melodie van losse lege handen.

De witte vrouwen van de heidevlakte
geven niet langer licht, maar mompelen
hun lokroep onder water, leggen lange armen
van grauwe wieren om je ledematen.

Ga tot ons in hijgen ze hees en koel,
kijken mij dorstig aan met open mond
terwijl onder de spiegel van verschil
ontvangen wordt wie zich maar geven wil.

Tegen zonsondergang laat ik mijn voeten
tot onder water door de zandgrond leiden
totdat een meid mij op de oever sleurt.

Schrijver: Peter J.R. Vermaat, 24-04-2008


Geplaatst in de categorie: eenzaamheid

Zoek naar vergelijkbare inzendingen



Terug naar zoekresultaten

Deze inzending is 511 keer bekeken

Beoordeling: 8.78	4 5 6 7 8 9 10	Aantal stemmen: 18
(Klik op een cijfer om je stem uit te brengen)

Print   |   E-kaart   |  

| Delen

Er zijn nog geen reacties op deze inzending.


Geef je reactie op deze inzending:

Naam:       E-mail:  

Bericht:

( vink aan als je niet wilt dat je emailadres voor anderen in beeld verschijnt)