tabblad: netgedichten

< vorige | alles | volgende >

netgedicht (nr. 21439):

Drieberg (Omzichtig 21)

Wonderlijk licht begroeit de heuvelrug
tegen zonsondergang. Onzichtbare muziek
sluipt in mijn hoofd en fluistert dat je huivert.

Je bent aantastbaar onder losse windsels
die je bekleedden voor de overzijde,
maar woord na woord al zinloos blijken
nu ik het bloed van overwinning proef.

Opeens te paard jagen wij door de nacht,
wolvin en hert gelijk over de heide, adelaar
en zwaan boven de sluierwolken
totdat onze vervulling overvleugeld is.

Daar drijft de ochtend onze wereld binnen
met gouden engelen en purperen demonen
die kille vingers wijzen naar je vale huid.

Schrijver: Peter J.R. Vermaat, 25-04-2008


Geplaatst in de categorie: liefde

Zoek naar vergelijkbare inzendingen



Terug naar zoekresultaten

Deze inzending is 182 keer bekeken

Beoordeling: 9.17	4 5 6 7 8 9 10	Aantal stemmen: 12
(Klik op een cijfer om je stem uit te brengen)

Print   |   E-kaart   |  

| Delen

Er zijn nog geen reacties op deze inzending.


Geef je reactie op deze inzending:

Naam:       E-mail:  

Bericht:

( vink aan als je niet wilt dat je emailadres voor anderen in beeld verschijnt)