tabblad: netgedichten

< vorige | alles | volgende >

netgedicht (nr. 21447):

Onderduiken (Omzichtig 22)

Wanneer de laatste kreet is uitgeklonken
probeert ze op te staan, maar hoger dan
haar knieën kan haar hoofd niet komen.

Ze kruipt het water in, armen en benen
worden in warme modder opgenomen.
Door kleine golven wordt ze schoongelikt,
de wind heeft honderd zachte handen.

Vanavond kussen haar de vissen, streelt
het moeras haar naakte huid, ligt haar
gezicht met waterlelies op één blad.
Sterke en ruwe vezels snoeren om haar voeten.

Vannacht komt ze tevoorschijn uit het veen,
de maan weerkaatsend in haar volle ogen
en op haar lippen slechts een woord. Genade.

Schrijver: Peter J.R. Vermaat, 26-04-2008


Geplaatst in de categorie: overlijden

Zoek naar vergelijkbare inzendingen



Terug naar zoekresultaten

Deze inzending is 1522 keer bekeken

Beoordeling: 7.48	4 5 6 7 8 9 10	Aantal stemmen: 25
(Klik op een cijfer om je stem uit te brengen)

Print   |   E-kaart   |  

| Delen

Er zijn nog geen reacties op deze inzending.


Geef je reactie op deze inzending:

Naam:       E-mail:  

Bericht:

( vink aan als je niet wilt dat je emailadres voor anderen in beeld verschijnt)