tabblad: netgedichten

< vorige | alles | volgende >

netgedicht (nr. 21494):

Hell (Omzichtig 24)

Met houten benen, kromgetrokken voeten
stel ik het wortelen voortdurend uit
omdat de aarde dorst en honger heeft.

Boven de oerlaag staat het bodemwater
duizend jaar stil, zijn woorden overwogen
en onderkoeld. Bijgeloof kruipt elke nacht
kil en hardvochtig uit de put omhoog.

De rieten daken, droog en naar de tong
van haardvuur hunkerend, houden zich haaks
wanneer de baksteen scheurt, de voeg verwaait
en boeren toverspreuken vloeken op de bunders.

Hier op de zandgrond groeit niets dan langzaam
onbrandbaar vlas, donker en onverbeterlijk,
wie ook de vossen door het koren jaagt.

Schrijver: Peter J.R. Vermaat, 28-04-2008


Geplaatst in de categorie: landschap

Zoek naar vergelijkbare inzendingen



Terug naar zoekresultaten

Deze inzending is 188 keer bekeken

Beoordeling: 8.85	4 5 6 7 8 9 10	Aantal stemmen: 13
(Klik op een cijfer om je stem uit te brengen)

Print   |   E-kaart   |  

| Delen

Er zijn nog geen reacties op deze inzending.


Geef je reactie op deze inzending:

Naam:       E-mail:  

Bericht:

( vink aan als je niet wilt dat je emailadres voor anderen in beeld verschijnt)