netring
bal
bal
start rijmen vragen forum links zoek contact gastenboek inhoud

gedichten.nl










bal bal bal
rssRSS




Zoeken:
 
Categorieën:

actualiteit (986)
adel (26)
afscheid (1009)
algemeen (1118)
bedankt (76)
biologie (34)
dieren (354)
discriminatie (68)
drank (160)
economie (49)
eenzaamheid (1034)
emoties (2997)
erotiek (479)
ex-liefde (402)
familie (156)
feest (121)
film (46)
filosofie (1371)
fotografie (71)
geboorte (116)
geld (37)
geweld (143)
haiku (1294)
heelal (163)
hobby (41)
humor (823)
huwelijk (145)
idool (45)
individu (634)
internet (42)
jaargetijden (810)
kerstmis (253)
kinderen (469)
koningshuis (31)
kunst (335)
landschap (268)
lichaam (222)
liefde (5794)
lightverse (639)
limerick (160)
literatuur (441)
maatschappij (423)
mannen (93)
milieu (100)
misdaad (79)
moederdag (32)
moraal (262)
muziek (292)
mystiek (112)
natuur (1647)
oorlog (362)
ouders (205)
overig (662)
overlijden (714)
partner (138)
pesten (37)
planten (65)
poesiealbum (31)
politiek (191)
psychologie (1515)
rampen (81)
reizen (310)
religie (714)
schilderkunst (120)
school (69)
sinterklaas (58)
sms (12)
snelsonnet (408)
songtekst (25)
spijt (96)
sport (178)
sterkte (40)
taal (523)
tijd (726)
toneel (54)
vaderdag (13)
vakantie (141)
valentijn (56)
verdriet (686)
verhuizen (32)
verjaardag (90)
verkeer (56)
voedsel (84)
vriendschap (300)
vrijheid (505)
vrouwen (243)
welzijn (201)
wereld (296)
werk (89)
wetenschap (73)
woede (126)
woonoord (183)
ziekte (372)




Garnier Projects





tabblad: netgedichten

< vorige | alles | volgende >

netgedicht (nr. 21510):

Tolnegen (Omzichtig 25)

De eeuw dat karrepaarden stappen telden
is lang voorbij; met hoge snelheid raast
het nakroost van de voerlui langs het huis.

De laatste tolbaas schuilt achter de luiken
en weegt de duiten en vierkante stuivers
in zijn bevende handen. In de achtertuin
zal iemand morgen zijn talent opgraven.

"Tis noe van ons" heet deze kleine woning,
die uitgebroken, overhuifd en witgekalkt
een uitstalraam is voor een nieuwe rijke
die om de oude wegen niet meer maalt.

Een huis alleen, beschaamd tot groene blinden
en het oneffen glas daar achter, dat zijn goud
als doden herbergt en verborgen houdt.

schrijver

Schrijver: Peter J.R. Vermaat, 29-04-2008


Geplaatst in de categorie: verkeer

Zoek naar vergelijkbare inzendingen



Terug naar zoekresultaten

Deze inzending is 215 keer bekeken

Beoordeling: 8.86
45678910
Aantal stemmen: 14  

(Klik op een cijfer om je stem uit te brengen)


Print   |   E-kaart   |  
| Delen







Er is 1 reactie op deze inzending:

Naam:jan haak
Datum:09-05-2008
Bericht:Mooi gedicht ! Stof tot nadenken.




Geef je reactie op deze inzending:

Naam:       E-mail:  

Bericht:

( vink aan als je niet wilt dat je emailadres voor anderen in beeld verschijnt)









Naam:
Pass:
start  |   rijmen  |   vragen  |   forum  |   links  |   zoek  |   contact  |   gastenboek
inhoud           snelsonnet           gedichten           netgedichten
poëzie       hartenkreten       nederlands.nl
adverteren
vrijwaring

Wegens de vele raadplegingen op deze site (18 miljoen per maand) zijn wij op zoek naar een strategische partner.
Beschikt u over middelen die kunnen helpen deze site tot een nog groter succes te maken,
mail ons en wij nemen zo spoedig mogelijk contact met u op.