tabblad: netgedichten

< vorige | alles | volgende >

netgedicht (nr. 23620):

Boo

De dagen worden langer. Onder dak
kan het herkauwen weer beginnen.
Woorden als kuilgras worden opgerispt.

Terwijl de ossen mompelen, heb ik de tijd
om beelden, geuren, stemmen in mijn hoofd
traag te ontdoen van hun weerbarstigheid,
mij met hun tong te overdekken.

Ik hoest de rook uit, die mijn keel verwoest,
sla om mij heen om vuur en vlam te doven:
ze springen op en bijten naar mijn kleren.
Rovende horden jagen zwart voorbij.

Een hond likt aan mijn dode hand. Genoeg getreurd.
Ik zie het leeg papier: ik moet geslapen hebben.
De vogels zingen. Er is niets gebeurd.


[Doemdichter 1]

Schrijver: Peter J.R. Vermaat, 24-09-2008


Geplaatst in de categorie: jaargetijden

Zoek naar vergelijkbare inzendingen



Terug naar zoekresultaten

Deze inzending is 269 keer bekeken

Beoordeling: 8.50	4 5 6 7 8 9 10	Aantal stemmen: 14
(Klik op een cijfer om je stem uit te brengen)

Print   |   E-kaart   |  

| Delen

Er is 1 reactie op deze inzending:

Naam:	annabel
Datum:	25-09-2008
Emailadres:	justformeplanet.nl
Bericht:	...het herkauwen weer beginnen. Terug naar vroeger tijden, maar de vogels zingen en kennelijk de rust gevonden om er mee bezig te zijn. Veel lagen in dit gedicht, Peter. Ik vind het mooi!

Geef je reactie op deze inzending:

Naam:       E-mail:  

Bericht:

( vink aan als je niet wilt dat je emailadres voor anderen in beeld verschijnt)