tabblad: netgedichten

< vorige | alles | volgende >

netgedicht (nr. 23645):

Graft

Onder de schaduw van de sleedoornhaag, ver weg
gekropen voor het vloeken van de boer
die mij vond slapen in zijn hooischuur, heul ik.

Boven mijn hoofd ploegt hij zijn nieuwste voren
waar zij al duizend jaar getrokken zijn,
maar steeds opnieuw de graanstengels verlokken
de voeten in hun open mond te zetten.

Nog zeker duizend jaar zal nodig zijn
voordat het koren kan getuigen van de dood
die het moet sterven om weer op te groeien;
zijn schaamte doet het buigen in de wind.

Nog zwijgt het in het licht. Maar als de nacht
op wacht staat, fluistert het de woorden
die ik het in de luwte heb geleerd.

[Doemdichter 2]

Schrijver: Peter J.R. Vermaat, 26-09-2008


Geplaatst in de categorie: landschap

Zoek naar vergelijkbare inzendingen



Terug naar zoekresultaten

Deze inzending is 232 keer bekeken

Beoordeling: 8.69	4 5 6 7 8 9 10	Aantal stemmen: 13
(Klik op een cijfer om je stem uit te brengen)

Print   |   E-kaart   |  

| Delen

Er zijn nog geen reacties op deze inzending.


Geef je reactie op deze inzending:

Naam:       E-mail:  

Bericht:

( vink aan als je niet wilt dat je emailadres voor anderen in beeld verschijnt)