tabblad: netgedichten

< vorige | alles | volgende >

netgedicht (nr. 23704):

Pestbosje

Honderd jaar miltvuur onder kromgetrokken
hout, melaatse bladeren, gekarteld gras.
De grond weet wat het is een vloek te dragen.

Wortels stoten zich blind aan elke steen, de regen
wordt door de harde oppervlakte afgeweerd.
Hun visioenen hebben bloeddoorlopen ogen,
hun wrede monden groeien ongestoord.

Wegen leggen zich elke nacht in steeds
ruimere kronkeling rondom, de reizigers
wijken opzij en kijken urenlang niet op.
De eerste boerderijen worden al verlaten.

Het land raakt leeg. Duistere omtrekken
wringen zich uit de grond, lijken zich glimlachend
met grauwe mistflarden te mengen.


[Doemdichter 3]

Schrijver: Peter J.R. Vermaat, 29-09-2008


Geplaatst in de categorie: landschap

Zoek naar vergelijkbare inzendingen



Terug naar zoekresultaten

Deze inzending is 266 keer bekeken

Beoordeling: 8.90	4 5 6 7 8 9 10	Aantal stemmen: 10
(Klik op een cijfer om je stem uit te brengen)

Print   |   E-kaart   |  

| Delen

Er zijn nog geen reacties op deze inzending.


Geef je reactie op deze inzending:

Naam:       E-mail:  

Bericht:

( vink aan als je niet wilt dat je emailadres voor anderen in beeld verschijnt)