tabblad: netgedichten

< vorige | alles | volgende >

netgedicht (nr. 31566):

Gelijkenis

Ik vernam dat mijn vader achting verkreeg
in hoeverre zijn preken aansloegen, een
burn-outsyndroom ter beloning. Ik doe niet
anders. Ook ik dien het woord. Misschien dat
poëzie verhevener is, maar beweren durf ik
niets, want mijn schrijven is eenzamer en
het is nog maar de vraag of mijn gemeente
luistert. Zo stond ik eens te preken voor
de dieren, staande op een houten bostafel
te Driebergen, terwijl een net zo verloren
kameraad zijn hoofd schudde en lachte,
stierf Franciscus opnieuw in mij. Vroeger
sloot men mensen zoals ik achter stevige
sloten van een gekkenhuis en toch het verschil
is minimaal nu ik beweer Rimbaud te zijn en
hem ook werkelijk ben, meer Rimbaud dan Rimbaud,
zie ik ze kijken met argwaan en angst, in hun
benauwde ogen de wrede sloten van vroeger, maar

niet in staat om mijn witte hart te vangen.

Schrijver: Joanan Rutgers, 08-12-2009

Biografie van deze schrijver

Geplaatst in de categorie: discriminatie

Zoek naar vergelijkbare inzendingen


Deze inzending is 1038 keer bekeken

Beoordeling: 6.71	4 5 6 7 8 9 10	Aantal stemmen: 21
(Klik op een cijfer om je stem uit te brengen)

Print   |   E-kaart   |  

| Delen

Er is 1 reactie op deze inzending:

Naam:	jan haak
Datum:	10-12-2009
Emailadres:	janhaakzonnet.nl
Bericht:	Prachtig standbeeld voor de zonderling.

Geef je reactie op deze inzending:

Naam:       E-mail:  

Bericht:

( vink aan als je niet wilt dat je emailadres voor anderen in beeld verschijnt)