netring
bal
bal
start rijmen vragen forum links zoek contact gastenboek inhoud

gedichten.nl










bal bal bal
rssRSS




Zoeken:
 
Categorieën:

actualiteit (982)
adel (26)
afscheid (1007)
algemeen (1115)
bedankt (75)
biologie (34)
dieren (352)
discriminatie (68)
drank (159)
economie (49)
eenzaamheid (1032)
emoties (2987)
erotiek (479)
ex-liefde (399)
familie (156)
feest (122)
film (46)
filosofie (1367)
fotografie (71)
geboorte (116)
geld (36)
geweld (143)
haiku (1288)
heelal (163)
hobby (41)
humor (820)
huwelijk (144)
idool (44)
individu (625)
internet (42)
jaargetijden (809)
kerstmis (253)
kinderen (469)
koningshuis (31)
kunst (335)
landschap (268)
lichaam (221)
liefde (5775)
lightverse (638)
limerick (160)
literatuur (438)
maatschappij (419)
mannen (93)
milieu (100)
misdaad (79)
moederdag (32)
moraal (260)
muziek (292)
mystiek (109)
natuur (1643)
oorlog (361)
ouders (204)
overig (660)
overlijden (712)
partner (138)
pesten (37)
planten (65)
poesiealbum (31)
politiek (190)
psychologie (1504)
rampen (79)
reizen (309)
religie (714)
schilderkunst (119)
school (69)
sinterklaas (58)
sms (12)
snelsonnet (407)
songtekst (25)
spijt (96)
sport (178)
sterkte (40)
taal (519)
tijd (726)
toneel (53)
vaderdag (13)
vakantie (140)
valentijn (56)
verdriet (680)
verhuizen (32)
verjaardag (90)
verkeer (56)
voedsel (83)
vriendschap (298)
vrijheid (505)
vrouwen (241)
welzijn (199)
wereld (296)
werk (89)
wetenschap (73)
woede (126)
woonoord (183)
ziekte (371)




Garnier Projects





tabblad: netgedichten

< vorige | alles | volgende >

netgedicht (nr. 31828):

alsof er schaduw waaide

wit
zoals het onschuldig lichaam
van de winter, mijn lot
in het weten

blaas ik
zachtjes sneeuw naar het verleden
mijn verhaal
alsof niets meer ontkend kan worden

zoals die eerste schreeuw
of een onvervuld verlangen terwijl het buiten
langzaam donker wordt

een wenken waarin duisternis zwijgt
om de waarheid te vieren, het bloed zo bang
om vol te zijn

ik waag een eerste stap
en spring naast vleugelranden, verlies datgene
wat zozeer veranderd was

de graven kraken
kalm

zij zijn de enigen
die rusten in vrede


Zie ook: http://blog.seniorennet.be/kerima_ellouise/

Illustratie: van Sylvia Schrijen uit de reeks Winterdicht

schrijver

Schrijver: kerima ellouise, 21-12-2009

miemakeathotmail.com


Geplaatst in de categorie: psychologie

Zoek naar vergelijkbare inzendingen


Deze inzending is 436 keer bekeken

Beoordeling: 8.82
45678910
Aantal stemmen: 17  

(Klik op een cijfer om je stem uit te brengen)


Print   |   E-kaart   |  
| Delen







Er zijn 5 reacties op deze inzending:

Naam:Quicksilver
Datum:23-12-2009
Emailadres:dvdvthathotmail.com
Bericht:Geef hier een reactie voor de tweede keer, hoop dat deze goed overkomt. Zo mooi, dit gedicht straalt rust en vrede uit, stil en wit.



Naam:julius dreyfsandt
Datum:23-12-2009
Emailadres:j.sandtatchello.nl
Bericht:De graven kraken kalm, prachtig.



Naam:jan haak
Datum:22-12-2009
Emailadres:janhaakatzonnet.nl
Bericht:Vrede als berusting. Mooi Kerima !



Naam:wietewuiten
Datum:21-12-2009
Emailadres:wietewuitenatskynet.be
Bericht:waardig waden door sneeuw en beelden, witte eindigheid.



Naam:Hanny
Datum:21-12-2009
Emailadres:hanny.vanalphenatquicknet.nl
Bericht:Stil en wit...blaas jij vlokjes poëzie naar mij.
Zo mooi!




Geef je reactie op deze inzending:

Naam:       E-mail:  

Bericht:

( vink aan als je niet wilt dat je emailadres voor anderen in beeld verschijnt)









Naam:
Pass:
start  |   rijmen  |   vragen  |   forum  |   links  |   zoek  |   contact  |   gastenboek
inhoud           snelsonnet           gedichten           netgedichten
poëzie       hartenkreten       nederlands.nl
adverteren
vrijwaring

Wegens de vele raadplegingen op deze site (18 miljoen per maand) zijn wij op zoek naar een strategische partner.
Beschikt u over middelen die kunnen helpen deze site tot een nog groter succes te maken,
mail ons en wij nemen zo spoedig mogelijk contact met u op.