tabblad: netgedichten

< vorige | alles | volgende >

netgedicht (nr. 41001):

kinderhandjes

Kleine kinderhandjes, dragen nu het leven
Zo zwaar en zo ondraaglijk
Niet om gevraagd, maar toch gegeven
Papa en mama, een vage schim van toen.
De warmte, de liefde, die omhelzing en die zoen.
Gegrepen door dieren, in een menselijk gewaad.
Soldaten met wapens, vertolking van het kwaad.
Alleen draag je het leven, waar je in werd gedragen.
Bij wie mag je nu schuilen, wie kun je nu nog vragen.
In duistere tijden, doet de angst je lichaam beven.
Op welke schouder mag je huilen, al is het maar voor even
Je kleine korte beentjes, rennen terug naar toen
Die warmte, die liefde, die omhelzing en die zoen

Schrijver: Herman de Winter, 16-06-2011

hctechnieklive.nl


Geplaatst in de categorie: oorlog

Zoek naar vergelijkbare inzendingen


Deze inzending is 178 keer bekeken

• 1
• 2
• 3
• 4
• 5

3/5 sterren met 7 stemmen.

Print   |   E-kaart   |  

Er is 1 reactie op deze inzending:

Naam:	Irmlinda de Vries
Datum:	17-06-2011
Emailadres:	irmart140xs4all.nl
Bericht:	Het leven kan zo wreed zijn dat zelfs kinderen verscheurd worden... Oorlog is een verschrikkelijk vergif. Heel indrukkend beschreven!

Geef je reactie op deze inzending:

Naam:       E-mail:  

Bericht:

( vink aan als je niet wilt dat je emailadres voor anderen in beeld verschijnt)