gedichten.nl
Gebruikersnaam of e-mail:  Wachtwoord:    Registreren
start rijmen vragen forum links zoek contact gastenboek inhoud











bal bal bal
rssRSS




Categorieën:

actualiteit (2058)
adel (42)
afscheid (1470)
algemeen (1879)
bedankt (113)
biologie (51)
dieren (565)
discriminatie (92)
drank (199)
economie (65)
eenzaamheid (1328)
emoties (4162)
erotiek (591)
ex-liefde (536)
familie (244)
feest (174)
film (60)
filosofie (1914)
fotografie (103)
geboorte (164)
geld (57)
geweld (192)
haiku (2384)
heelal (221)
hobby (65)
humor (1118)
huwelijk (202)
idool (83)
individu (1008)
internet (75)
jaargetijden (1254)
kerstmis (382)
kinderen (671)
koningshuis (54)
kunst (500)
landschap (370)
lichaam (297)
liefde (7843)
lightverse (870)
limerick (312)
literatuur (719)
maatschappij (687)
mannen (121)
media (16)
milieu (126)
misdaad (115)
moederdag (43)
moraal (387)
muziek (446)
mystiek (465)
natuur (2437)
ollekebolleke (68)
oorlog (541)
ouders (289)
overig (1081)
overlijden (1024)
partner (183)
pesten (56)
planten (84)
politiek (271)
psychologie (2495)
rampen (126)
reizen (452)
religie (1068)
schilderkunst (216)
school (92)
sinterklaas (88)
sms (16)
snelsonnet (563)
songtekst (51)
spijt (143)
sport (267)
sterkte (77)
taal (696)
tijd (1202)
toneel (66)
vaderdag (19)
vakantie (217)
valentijn (79)
verdriet (986)
verhuizen (44)
verjaardag (161)
verkeer (82)
voedsel (122)
vriendschap (426)
vrijheid (708)
vrouwen (336)
welzijn (345)
wereld (428)
werk (134)
wetenschap (119)
woede (175)
woonoord (266)
ziekte (595)


Kaart van je gedicht





Garnier Projects


depressie test
burn out test
Angst


tabblad: netgedichten

< vorige | alles | volgende >

netgedicht (nr. 65930):

vertigo

zonder aanwijzing of bericht heb je
het vertrouwde zelfgebouwde nest verlaten
ik wacht, verstoken van je tederheid
hoe ver ben je gevlogen?

vastgeketend in een hoofd met dons
en een kapstok vol herinnering
vlieg je door een heg met doornen
je laatste pak zo linnengrauw -de schering

los van inslag- en aderen als rood koraal
het hoofd nog trots geheven maar geen poot
om op te staan bewoon je nu het laatste huis
de hoge rots, zo hard, zo kaal, zo koud

oh lief, je weet niet meer wat vliegen is


... uit: roekeloos ontknoppen, 2015 nu ter gelegnheid van de Alzheimerweek ...

schrijver

Schrijver: els van dinteren, 10-11-2017


Geplaatst in de categorie: actualiteit

Zoek naar vergelijkbare inzendingen


Deze inzending is 57 keer bekeken

4/5 sterren met 2 stemmen.





Er is 1 reactie op deze inzending:

Naam:Emiel Warswater
Datum:11-11-2017
Bericht:Heel rakend dit, roerend, rouw en rauw tegelijkertijd




Geef je reactie op deze inzending:

Naam:       E-mail:  

Bericht:

( vink aan als je niet wilt dat je emailadres voor anderen in beeld verschijnt)









start  |   rijmen  |   vragen  |   forum  |   links  |   zoek  |   contact  |   gastenboek
inhoud           snelsonnet           gedichten           netgedichten
poëzie       hartenkreten       nederlands.nl
adverteren
vrijwaring