gedichten.nl
Gebruikersnaam of e-mail:  Wachtwoord:    Registreren
start rijmen vragen forum links zoek contact gastenboek inhoud











bal bal bal
rssRSS




Categorieën:

actualiteit (2055)
adel (42)
afscheid (1465)
algemeen (1876)
bedankt (113)
biologie (51)
dieren (560)
discriminatie (92)
drank (198)
economie (65)
eenzaamheid (1324)
emoties (4157)
erotiek (590)
ex-liefde (536)
familie (243)
feest (171)
film (60)
filosofie (1913)
fotografie (102)
geboorte (164)
geld (57)
geweld (192)
haiku (2383)
heelal (220)
hobby (65)
humor (1115)
huwelijk (201)
idool (82)
individu (1004)
internet (75)
jaargetijden (1252)
kerstmis (378)
kinderen (669)
koningshuis (54)
kunst (500)
landschap (369)
lichaam (296)
liefde (7838)
lightverse (868)
limerick (312)
literatuur (717)
maatschappij (685)
mannen (121)
media (16)
milieu (126)
misdaad (114)
moederdag (43)
moraal (385)
muziek (443)
mystiek (462)
natuur (2434)
ollekebolleke (67)
oorlog (540)
ouders (289)
overig (1073)
overlijden (1023)
partner (183)
pesten (56)
planten (84)
politiek (270)
psychologie (2492)
rampen (125)
reizen (450)
religie (1068)
schilderkunst (216)
school (92)
sinterklaas (88)
sms (16)
snelsonnet (563)
songtekst (51)
spijt (141)
sport (267)
sterkte (77)
taal (695)
tijd (1194)
toneel (66)
vaderdag (19)
vakantie (217)
valentijn (79)
verdriet (986)
verhuizen (44)
verjaardag (160)
verkeer (82)
voedsel (121)
vriendschap (426)
vrijheid (708)
vrouwen (335)
welzijn (343)
wereld (427)
werk (134)
wetenschap (119)
woede (174)
woonoord (266)
ziekte (592)


Kaart van je gedicht





Garnier Projects


depressie test
burn out test
Angst


tabblad: netgedichten

< vorige | alles | volgende >

netgedicht (nr. 147):

bio-etching

haar wereld is zo klein geworden,
dat zij de wanden van haar geest
kan aftasten met haar handen.
het waanproces, waarin zij speelt
dwingt haar tot schaar of mes.
emotieloos kijkt zij, bijna verveeld,
hoe het staal haar blanke vel streelt
tot het bloedt; elke snee precies
zoals het moet. op haar armen
kerft zij, teken na teken, een
geheim waarvan alleen zij zelf
de code breken kan
automutilatie is een noodsignaal
een schreeuw om hulp,
bestemd voor ons allemaal

Schrijver: John Grave, 17-06-2002

jergraveatwanadoo.nl


Geplaatst in de categorie: eenzaamheid

Zoek naar vergelijkbare inzendingen


Deze inzending is 911 keer bekeken

2/5 sterren met 13 stemmen.





Er zijn 2 reacties op deze inzending:

Naam:Katrien
Datum:15-04-2003
Emailadres:KLabaereathotmail.com
Bericht:Mooi verwoord. Volgens mij begrijp je het echt. Het is goed te weten dat niet alle mensen automutilanten veroordelen...



Naam:anoniem
Datum:26-03-2003
Emailadres:
Bericht:ik vind het een heel mooi gedicht
ik herken mezelf er duidelijk in.
heel goed..





Geef je reactie op deze inzending:

Naam:       E-mail:  

Bericht:

( vink aan als je niet wilt dat je emailadres voor anderen in beeld verschijnt)









start  |   rijmen  |   vragen  |   forum  |   links  |   zoek  |   contact  |   gastenboek
inhoud           snelsonnet           gedichten           netgedichten
poëzie       hartenkreten       nederlands.nl
adverteren
vrijwaring