gedichten.nl
Gebruikersnaam of e-mail:  Wachtwoord:    Registreren
start rijmen vragen forum links zoek contact gastenboek inhoud











bal bal bal
rssRSS




Categorieën:

actualiteit (2054)
adel (42)
afscheid (1465)
algemeen (1876)
bedankt (113)
biologie (51)
dieren (557)
discriminatie (92)
drank (198)
economie (65)
eenzaamheid (1324)
emoties (4157)
erotiek (590)
ex-liefde (536)
familie (243)
feest (171)
film (60)
filosofie (1911)
fotografie (102)
geboorte (164)
geld (57)
geweld (192)
haiku (2382)
heelal (220)
hobby (65)
humor (1115)
huwelijk (201)
idool (82)
individu (1002)
internet (75)
jaargetijden (1252)
kerstmis (378)
kinderen (669)
koningshuis (54)
kunst (500)
landschap (368)
lichaam (296)
liefde (7836)
lightverse (868)
limerick (312)
literatuur (717)
maatschappij (685)
mannen (121)
media (16)
milieu (126)
misdaad (114)
moederdag (43)
moraal (385)
muziek (443)
mystiek (462)
natuur (2434)
ollekebolleke (67)
oorlog (540)
ouders (289)
overig (1069)
overlijden (1022)
partner (183)
pesten (56)
planten (84)
politiek (270)
psychologie (2492)
rampen (125)
reizen (450)
religie (1068)
schilderkunst (216)
school (92)
sinterklaas (88)
sms (16)
snelsonnet (563)
songtekst (51)
spijt (141)
sport (267)
sterkte (77)
taal (695)
tijd (1194)
toneel (66)
vaderdag (19)
vakantie (217)
valentijn (79)
verdriet (986)
verhuizen (44)
verjaardag (160)
verkeer (82)
voedsel (121)
vriendschap (426)
vrijheid (708)
vrouwen (335)
welzijn (343)
wereld (427)
werk (134)
wetenschap (119)
woede (174)
woonoord (266)
ziekte (592)


Kaart van je gedicht





Garnier Projects


depressie test
burn out test
Angst


tabblad: netgedichten

< vorige | alles | volgende >

netgedicht (nr. 327):

de boekenvlinder

Ik zag een prachtige vlinder een boek lezen.
Op elke bladzijde zag zij slechts één letter.
Bladzij voor bladzij woorden tot één zin vormend
viel er op mijn licht beslagen bril een spetter.

Een zuchtje wind deed de vlinder rustig vluchten.
Het boek viel en lag daar zacht opengeslagen.
Ik pakte het; zette de letters op een rij,
wat ontstond vervulde mij met èchte vragen

De kleine dingen waar ik me mee bezighield
hielpen me inzien dat toekomst noch verleden,
iemand helpt heden ervaren of beleven.
‘k Had de toegang daartoe hermetisch dichtgesealed.

‘t Regende niet, toch zag ik door mijn bril slechter.
Mijn bril viel, ongeveer waar eerst het boekje lag.
Mist vulde mij, het maakte me zoveel kalmer:
daarin was het dat ik mezelf voor het eerst zag.

Nu heb ik het toch ook in mijzelf gevonden…:
Rust die jij en ook anderen reeds bezaten.
De letters waren mij duistere woorden.
Nu hoeven we er niet meer over te praten.


[epiloog 1]

Het boek is gesloten
en weggewaaid
de vlinder achterna.

Ik ben met rust overgoten.
En ik straal nu ik hier
zo blij en alleen sta.


[epiloog 2]

Mijn bril is stuk zo ik hem droeg:
ik kan de verte niet meer zien.
En mijn nek zit wederom vast:
kan niet meer achterom kijken.
‘k Zou ‘t niet meer willen bovendien.

Ik bèn [hier]

…dat is meer dan genoeg!

Schrijver: Henk-Jan, 24-07-2002

daskar_1athotmail.com


Geplaatst in de categorie: individu

Zoek naar vergelijkbare inzendingen


Deze inzending is 1683 keer bekeken

4/5 sterren met 61 stemmen.





Er zijn 2 reacties op deze inzending:

Naam:Henk-Jan
Datum:04-09-2002
Emailadres:daskar_1athotmail.com
Bericht:Marloes,
Dank je voor je reactie! Ja dat bedoelde ik inderdaad. Zo'n brilletje beslaat nu eenmaal snel he!



Naam:Marloes
Datum:28-07-2002
Emailadres:duifje2athotmail.com
Bericht:Errug mooi! Bedoel je met " 't regende niet, toch zag ik door mijn bril slechter" dat je huilt om het onbegrip of juist ontlading voor de gevonden rust in jezelf? Waarom niet meer praten? Graag een reactie.




Geef je reactie op deze inzending:

Naam:       E-mail:  

Bericht:

( vink aan als je niet wilt dat je emailadres voor anderen in beeld verschijnt)









start  |   rijmen  |   vragen  |   forum  |   links  |   zoek  |   contact  |   gastenboek
inhoud           snelsonnet           gedichten           netgedichten
poëzie       hartenkreten       nederlands.nl
adverteren
vrijwaring