gedichten.nl
Gebruikersnaam of e-mail:  Wachtwoord:    Registreren
start rijmen vragen forum links zoek contact gastenboek inhoud











bal bal bal
rssRSS




Categorieën:

actualiteit (2053)
adel (42)
afscheid (1463)
algemeen (1874)
bedankt (113)
biologie (51)
dieren (543)
discriminatie (92)
drank (198)
economie (65)
eenzaamheid (1321)
emoties (4156)
erotiek (590)
ex-liefde (535)
familie (243)
feest (171)
film (60)
filosofie (1910)
fotografie (101)
geboorte (163)
geld (57)
geweld (191)
haiku (2379)
heelal (220)
hobby (65)
humor (1113)
huwelijk (201)
idool (82)
individu (1000)
internet (75)
jaargetijden (1250)
kerstmis (377)
kinderen (665)
koningshuis (54)
kunst (499)
landschap (368)
lichaam (296)
liefde (7834)
lightverse (867)
limerick (312)
literatuur (716)
maatschappij (684)
mannen (121)
media (16)
milieu (126)
misdaad (114)
moederdag (43)
moraal (385)
muziek (443)
mystiek (461)
natuur (2432)
ollekebolleke (67)
oorlog (540)
ouders (288)
overig (1062)
overlijden (1021)
partner (183)
pesten (56)
planten (84)
politiek (269)
psychologie (2489)
rampen (125)
reizen (449)
religie (1067)
schilderkunst (215)
school (92)
sinterklaas (87)
sms (16)
snelsonnet (563)
songtekst (51)
spijt (141)
sport (267)
sterkte (77)
taal (695)
tijd (1193)
toneel (66)
vaderdag (19)
vakantie (217)
valentijn (79)
verdriet (986)
verhuizen (44)
verjaardag (158)
verkeer (82)
voedsel (121)
vriendschap (426)
vrijheid (708)
vrouwen (335)
welzijn (343)
wereld (425)
werk (134)
wetenschap (119)
woede (174)
woonoord (266)
ziekte (591)


Kaart van je gedicht





Garnier Projects


depressie test
burn out test
Angst


tabblad: netgedichten

< vorige | alles | volgende >

netgedicht (nr. 838):

Avondstrand

De mensen gaan naar huis, het eten wacht.
Ik blijf nog liggen , t is zo heerlijk buiten,
al koelt het duinzand af tegen mijn huid.

t Strand wordt weer zand, en de zee weer water.
Langs vloedlijn slentert man alleen naar later,
keurt onderweg gevonden schelp of schat.

Loom wacht ik op het opgaan van de maan.

t Wordt donker nu, op zee verschijnen lichtjes,
de vissers varen uit voor avondvangst.
Een zeilboot glijdt bewegingloos naar huis,
alleen een rustig kabbelen, een zacht gesuis.

De kleuren vloeien uit tot donker paars.

Groot rijst de maan uit zee, ik loop naar t water,
dat voelt als streling, een soort koele lust.
Ze lokt en ik gehoorzaam, kom haar nader
en zwem, totdat ik moe, me omdraai op mijn rug.

Met borsten nat van maan drijf ik terug
naar man die wacht, me afdroogt en me kust.

Schrijver: Leidje Berg, 27-10-2002


Geplaatst in de categorie: liefde

Zoek naar vergelijkbare inzendingen


Deze inzending is 735 keer bekeken

3/5 sterren met 5 stemmen.





Er is 1 reactie op deze inzending:

Naam:Asociaal
Datum:03-11-2002
Emailadres:tim_nagelsathotmail.Com
Bericht:doet me wat aan deconinck denken...
echt een leuk gedicht




Geef je reactie op deze inzending:

Naam:       E-mail:  

Bericht:

( vink aan als je niet wilt dat je emailadres voor anderen in beeld verschijnt)









start  |   rijmen  |   vragen  |   forum  |   links  |   zoek  |   contact  |   gastenboek
inhoud           snelsonnet           gedichten           netgedichten
poëzie       hartenkreten       nederlands.nl
adverteren
vrijwaring