gedichten.nl
Gebruikersnaam of e-mail:  Wachtwoord:    Registreren
start rijmen vragen forum links zoek contact gastenboek inhoud











bal bal bal
rssRSS




Categorieën:

actualiteit (2053)
adel (42)
afscheid (1463)
algemeen (1874)
bedankt (113)
biologie (51)
dieren (544)
discriminatie (92)
drank (198)
economie (65)
eenzaamheid (1321)
emoties (4156)
erotiek (590)
ex-liefde (535)
familie (243)
feest (171)
film (60)
filosofie (1910)
fotografie (101)
geboorte (163)
geld (57)
geweld (192)
haiku (2379)
heelal (220)
hobby (65)
humor (1114)
huwelijk (201)
idool (82)
individu (1000)
internet (75)
jaargetijden (1250)
kerstmis (377)
kinderen (665)
koningshuis (54)
kunst (499)
landschap (368)
lichaam (296)
liefde (7834)
lightverse (867)
limerick (312)
literatuur (716)
maatschappij (684)
mannen (121)
media (16)
milieu (126)
misdaad (114)
moederdag (43)
moraal (385)
muziek (443)
mystiek (461)
natuur (2432)
ollekebolleke (67)
oorlog (540)
ouders (288)
overig (1063)
overlijden (1021)
partner (183)
pesten (56)
planten (84)
politiek (269)
psychologie (2489)
rampen (125)
reizen (449)
religie (1067)
schilderkunst (215)
school (92)
sinterklaas (87)
sms (16)
snelsonnet (563)
songtekst (51)
spijt (141)
sport (267)
sterkte (77)
taal (695)
tijd (1193)
toneel (66)
vaderdag (19)
vakantie (217)
valentijn (79)
verdriet (986)
verhuizen (44)
verjaardag (158)
verkeer (82)
voedsel (121)
vriendschap (426)
vrijheid (708)
vrouwen (335)
welzijn (343)
wereld (425)
werk (134)
wetenschap (119)
woede (174)
woonoord (266)
ziekte (591)


Kaart van je gedicht





Garnier Projects


depressie test
burn out test
Angst


tabblad: netgedichten

< vorige | alles | volgende >

netgedicht (nr. 1181):

Verantwoord

We planden alles als in een roes
hamerden op het saillant geven en nemen,
door een brug te doen slaan tot moes
een zachte brij in elkaar versmolten te claimen.

Herinneringen opgehaald voor de doortocht
zongen we het begin schipper mag ik overvaren,
keken achteloos achterom naar wat afgesloten
tot mee fietsenden draaiden in historische gebaren.

Hoe konden wij meten wat voor ons lag door de
hangende ochtendnevel het in raadselen gehuld,
prille lente nog geen bloei weerstond in arcadisch belang
enkel een uitkijkende plezierschipper voorts vol geduld.

Kom, laten wij de uitersten maar vergeten
tussen brutale ganzen en beschroomde rallen,
het water weer kalm en wij in de maat onze loop gemeten
om het verleden nu geen woorden meer zullen vallen.

De zekere gedaante in optrekkend gaande mist
glijdt als vanzelf blind - varend door de bocht,
zwervend krijsende meeuwen zweven over zijn vrachtkist,
hij alleen weet waar het vroege klimaat voor vocht.

Schrijver: Menno Wester, 22-12-2002

Wester71athotmail.com


Geplaatst in de categorie: welzijn

Zoek naar vergelijkbare inzendingen


Deze inzending is 933 keer bekeken

4/5 sterren met 2 stemmen.





Er zijn nog geen reacties op deze inzending.


Geef je reactie op deze inzending:

Naam:       E-mail:  

Bericht:

( vink aan als je niet wilt dat je emailadres voor anderen in beeld verschijnt)









start  |   rijmen  |   vragen  |   forum  |   links  |   zoek  |   contact  |   gastenboek
inhoud           snelsonnet           gedichten           netgedichten
poëzie       hartenkreten       nederlands.nl
adverteren
vrijwaring