tabblad: netgedichten

< vorige | alles | volgende >

netgedicht (nr. 1290):

Bejaardentehuis

Haar wereld is een kamer
in 't vierkant
nauwelijks een voorschoot groot
tussen vergeelde foto's
en 't uurtje dat ik wekelijks kom
wacht zij gelaten op de dood.

Als ik er ben
keurt zij haar pillen
haar drankjes en haar knie
't is water zegt zij
noemt mij weer jongen
en vindt dat ik er goed uit zie.

Zij schenkt mij koffie
is weer voor even
dat lang voorbij vertrouwd gebaar
als vroeger woelt zij door mijn haar
morst dan een beetje
omdat haar blauwe handen beven.

Schrijver: Van Laeken Pierre, 17-01-2003

vanlaekenyucom.be


Geplaatst in de categorie: ouders

Zoek naar vergelijkbare inzendingen



Terug naar zoekresultaten

Deze inzending is 4204 keer bekeken

Beoordeling: 6.96	4 5 6 7 8 9 10	Aantal stemmen: 48
(Klik op een cijfer om je stem uit te brengen)

Print   |   E-kaart   |  

| Delen

Er zijn nog geen reacties op deze inzending.


Geef je reactie op deze inzending:

Naam:       E-mail:  

Bericht:

( vink aan als je niet wilt dat je emailadres voor anderen in beeld verschijnt)