gedichten.nl
Gebruikersnaam of e-mail:  Wachtwoord:    Registreren
start rijmen vragen forum links zoek contact gastenboek inhoud











bal bal bal
rssRSS




Categorieën:

actualiteit (2052)
adel (42)
afscheid (1463)
algemeen (1874)
bedankt (113)
biologie (51)
dieren (541)
discriminatie (92)
drank (198)
economie (65)
eenzaamheid (1321)
emoties (4155)
erotiek (590)
ex-liefde (535)
familie (243)
feest (171)
film (60)
filosofie (1909)
fotografie (101)
geboorte (163)
geld (57)
geweld (191)
haiku (2379)
heelal (220)
hobby (65)
humor (1113)
huwelijk (201)
idool (82)
individu (999)
internet (75)
jaargetijden (1250)
kerstmis (377)
kinderen (665)
koningshuis (54)
kunst (499)
landschap (368)
lichaam (296)
liefde (7831)
lightverse (867)
limerick (312)
literatuur (716)
maatschappij (684)
mannen (121)
media (16)
milieu (126)
misdaad (114)
moederdag (43)
moraal (385)
muziek (443)
mystiek (461)
natuur (2432)
ollekebolleke (67)
oorlog (540)
ouders (288)
overig (1061)
overlijden (1021)
partner (183)
pesten (56)
planten (84)
politiek (269)
psychologie (2489)
rampen (125)
reizen (449)
religie (1067)
schilderkunst (215)
school (92)
sinterklaas (87)
sms (16)
snelsonnet (563)
songtekst (51)
spijt (141)
sport (267)
sterkte (77)
taal (695)
tijd (1193)
toneel (66)
vaderdag (19)
vakantie (217)
valentijn (79)
verdriet (986)
verhuizen (44)
verjaardag (158)
verkeer (82)
voedsel (121)
vriendschap (426)
vrijheid (708)
vrouwen (335)
welzijn (343)
wereld (425)
werk (134)
wetenschap (119)
woede (174)
woonoord (266)
ziekte (591)


Kaart van je gedicht





Garnier Projects


depressie test
burn out test
Angst


tabblad: netgedichten

< vorige | alles | volgende >

netgedicht (nr. 1374):

Stilstaande tijd

Stilstaande tijd, als water aan mijn voeten,
waarin ik me spiegel, mijn leven weer beleef,
ontneem me de druk van het eeuwige moeten,
zodat ik uiteindelijk weer om mezelf geef.

Kalmeer me, breng me tot rust, onthaast me,
zodat ik eindelijk weer eens kan relativeren.
Dat ik jaren zó kon leven, dat verbaast me,
ouder wordend ben ik niet te oud om te leren.

Stilstaande tijd, die als spiegel fungeert,
waarin ik gedwongen word mezelf te bekijken,
is als een levensles waar deze man van leert,
een levensles waaraan ik me kan verrijken.

Zodat ik, als een kind dat net is geboren,
een open bladzijde ben, nog niet beschreven.
Ik leer weer te zien, ik leer weer te horen,
en te waarderen de schoonheid van het leven.

Schrijver: Jos Witteman, 21-01-2003

jlwittemanatyahoo.com


Geplaatst in de categorie: algemeen

Zoek naar vergelijkbare inzendingen


Deze inzending is 642 keer bekeken

3/5 sterren met 6 stemmen.





Er is 1 reactie op deze inzending:

Naam:brian
Datum:21-01-2003
Emailadres:brianloveskleineathotmail.com
Bericht:proficiat: een prachtig gedicht,
echt om stil van te worden.
doe zo verder.




Geef je reactie op deze inzending:

Naam:       E-mail:  

Bericht:

( vink aan als je niet wilt dat je emailadres voor anderen in beeld verschijnt)









start  |   rijmen  |   vragen  |   forum  |   links  |   zoek  |   contact  |   gastenboek
inhoud           snelsonnet           gedichten           netgedichten
poëzie       hartenkreten       nederlands.nl
adverteren
vrijwaring