gedichten.nl
Gebruikersnaam of e-mail:  Wachtwoord:    Registreren
start rijmen vragen forum links zoek contact gastenboek inhoud











bal bal bal
rssRSS




Categorieën:

actualiteit (2053)
adel (42)
afscheid (1463)
algemeen (1874)
bedankt (113)
biologie (51)
dieren (544)
discriminatie (92)
drank (198)
economie (65)
eenzaamheid (1321)
emoties (4156)
erotiek (590)
ex-liefde (535)
familie (243)
feest (171)
film (60)
filosofie (1910)
fotografie (101)
geboorte (163)
geld (57)
geweld (192)
haiku (2379)
heelal (220)
hobby (65)
humor (1114)
huwelijk (201)
idool (82)
individu (1000)
internet (75)
jaargetijden (1250)
kerstmis (377)
kinderen (665)
koningshuis (54)
kunst (499)
landschap (368)
lichaam (296)
liefde (7834)
lightverse (867)
limerick (312)
literatuur (716)
maatschappij (684)
mannen (121)
media (16)
milieu (126)
misdaad (114)
moederdag (43)
moraal (385)
muziek (443)
mystiek (461)
natuur (2432)
ollekebolleke (67)
oorlog (540)
ouders (288)
overig (1063)
overlijden (1021)
partner (183)
pesten (56)
planten (84)
politiek (269)
psychologie (2489)
rampen (125)
reizen (449)
religie (1067)
schilderkunst (215)
school (92)
sinterklaas (87)
sms (16)
snelsonnet (563)
songtekst (51)
spijt (141)
sport (267)
sterkte (77)
taal (695)
tijd (1193)
toneel (66)
vaderdag (19)
vakantie (217)
valentijn (79)
verdriet (986)
verhuizen (44)
verjaardag (158)
verkeer (82)
voedsel (121)
vriendschap (426)
vrijheid (708)
vrouwen (335)
welzijn (343)
wereld (425)
werk (134)
wetenschap (119)
woede (174)
woonoord (266)
ziekte (591)


Kaart van je gedicht





Garnier Projects


depressie test
burn out test
Angst


tabblad: netgedichten

< vorige | alles | volgende >

netgedicht (nr. 1505):

Het blauwe uur

Ze bestond uit lijnen. Haar rug zacht
gebinte, haar armen naar de palm gericht,
aan haar vingers hapte licht naar lucht,
en dat overkwam mij. Het was een laat

uur in één van die overloos droeve dagen,
lege straten als muren, een pad dat nergens
toe leidt, je weet wel, het onbegane

in mijn hoofd ook. En op die lijnen,
hurkte ik, verging ik. Alleen maar kijken,
hangen aan lijnen met die andere ogen
van mij, en dan ook een beetje van haar.

Dat dacht ik graag, te graag, er is zoveel
van het algewone te doen. "Geeft niet,"
zei ze. Het had een beetje van ontstaan,
beroofd van dat grauwe uur tot uur, een ietsje
blauw had het, onecht. Een lijntje meisje,
vrouw of wat, een brugje naar de overkant.

Schrijver: Oliver, 04-02-2003

oliver_9901atyahoo.com


Geplaatst in de categorie: lichaam

Zoek naar vergelijkbare inzendingen


Deze inzending is 1269 keer bekeken

4/5 sterren met 18 stemmen.





Er is 1 reactie op deze inzending:

Naam:Roulien van der Woude
Datum:19-02-2004
Emailadres:vroulienathotmail.com
Bericht:Heel erg mooi omschreven! Het raakte me; 't is herkenbaar...




Geef je reactie op deze inzending:

Naam:       E-mail:  

Bericht:

( vink aan als je niet wilt dat je emailadres voor anderen in beeld verschijnt)









start  |   rijmen  |   vragen  |   forum  |   links  |   zoek  |   contact  |   gastenboek
inhoud           snelsonnet           gedichten           netgedichten
poëzie       hartenkreten       nederlands.nl
adverteren
vrijwaring