gedichten.nl
Gebruikersnaam of e-mail:  Wachtwoord:    Registreren
start rijmen vragen forum links zoek contact gastenboek inhoud











bal bal bal
rssRSS




Categorieën:

actualiteit (2053)
adel (42)
afscheid (1463)
algemeen (1874)
bedankt (113)
biologie (51)
dieren (543)
discriminatie (92)
drank (198)
economie (65)
eenzaamheid (1321)
emoties (4156)
erotiek (590)
ex-liefde (535)
familie (243)
feest (171)
film (60)
filosofie (1910)
fotografie (101)
geboorte (163)
geld (57)
geweld (191)
haiku (2379)
heelal (220)
hobby (65)
humor (1113)
huwelijk (201)
idool (82)
individu (1000)
internet (75)
jaargetijden (1250)
kerstmis (377)
kinderen (665)
koningshuis (54)
kunst (499)
landschap (368)
lichaam (296)
liefde (7834)
lightverse (867)
limerick (312)
literatuur (716)
maatschappij (684)
mannen (121)
media (16)
milieu (126)
misdaad (114)
moederdag (43)
moraal (385)
muziek (443)
mystiek (461)
natuur (2432)
ollekebolleke (67)
oorlog (540)
ouders (288)
overig (1063)
overlijden (1021)
partner (183)
pesten (56)
planten (84)
politiek (269)
psychologie (2489)
rampen (125)
reizen (449)
religie (1067)
schilderkunst (215)
school (92)
sinterklaas (87)
sms (16)
snelsonnet (563)
songtekst (51)
spijt (141)
sport (267)
sterkte (77)
taal (695)
tijd (1193)
toneel (66)
vaderdag (19)
vakantie (217)
valentijn (79)
verdriet (986)
verhuizen (44)
verjaardag (158)
verkeer (82)
voedsel (121)
vriendschap (426)
vrijheid (708)
vrouwen (335)
welzijn (343)
wereld (425)
werk (134)
wetenschap (119)
woede (174)
woonoord (266)
ziekte (591)


Kaart van je gedicht





Garnier Projects


depressie test
burn out test
Angst


tabblad: netgedichten

< vorige | alles | volgende >

netgedicht (nr. 1817):

Vlinders in de lucht

Duizend vlinders om mij heen, duizend in de lucht.
Gedachten ijl en doorzichtig dwarrelen in het rond.
Hoe kan ik ze grijpen, aanraken, vasthouden?
Wazig als in dikke mist, met slierten dansend op de wind.

Een kreet wringt zich uit mijn mond,
een heftige drang tot uiting,
maar reeds zijn ze voorbij getrokken,
als een lange sliert bonte vlinders.

Groot is mijn verlangen in een veelheid van voelens.
Buiten mij is er niemand om mijn vlinders te vangen.
Ik ben alleen, zo eenzaam, maar voel mij toch, raak mij aan.
Neem mij en mijn vlinders in uw armen.

Zie de dood zit reeds in het vensterraam van mijn lichaam.
Nog eenmaal roep ik om hulp, nog eenmaal.
Ach mocht nog eenmaal de mist optrekken,
nog eenmaal zien die mij behoren.

Nu is het einde dicht nabij, mijn hand grijpt de vlinders.
Tranen stromen over mijn wangen, ik zie die mij zijn geboren
Dan dragen de vlinders mij hoog in de lucht,
de dood sluit het vensterraam.

Schrijver: Egbert Kruize, 13-03-2003

svencompasatzonnet.nl


Geplaatst in de categorie: eenzaamheid

Zoek naar vergelijkbare inzendingen


Deze inzending is 626 keer bekeken

4/5 sterren met 11 stemmen.





Er zijn nog geen reacties op deze inzending.


Geef je reactie op deze inzending:

Naam:       E-mail:  

Bericht:

( vink aan als je niet wilt dat je emailadres voor anderen in beeld verschijnt)









start  |   rijmen  |   vragen  |   forum  |   links  |   zoek  |   contact  |   gastenboek
inhoud           snelsonnet           gedichten           netgedichten
poëzie       hartenkreten       nederlands.nl
adverteren
vrijwaring