gedichten.nl
Gebruikersnaam of e-mail:  Wachtwoord:    Registreren
start rijmen vragen forum links zoek contact gastenboek inhoud











bal bal bal
rssRSS




Categorieën:

actualiteit (2053)
adel (42)
afscheid (1463)
algemeen (1874)
bedankt (113)
biologie (51)
dieren (544)
discriminatie (92)
drank (198)
economie (65)
eenzaamheid (1321)
emoties (4156)
erotiek (590)
ex-liefde (535)
familie (243)
feest (171)
film (60)
filosofie (1910)
fotografie (101)
geboorte (163)
geld (57)
geweld (192)
haiku (2379)
heelal (220)
hobby (65)
humor (1114)
huwelijk (201)
idool (82)
individu (1000)
internet (75)
jaargetijden (1250)
kerstmis (377)
kinderen (665)
koningshuis (54)
kunst (499)
landschap (368)
lichaam (296)
liefde (7834)
lightverse (867)
limerick (312)
literatuur (716)
maatschappij (684)
mannen (121)
media (16)
milieu (126)
misdaad (114)
moederdag (43)
moraal (385)
muziek (443)
mystiek (461)
natuur (2432)
ollekebolleke (67)
oorlog (540)
ouders (288)
overig (1063)
overlijden (1021)
partner (183)
pesten (56)
planten (84)
politiek (269)
psychologie (2489)
rampen (125)
reizen (449)
religie (1067)
schilderkunst (215)
school (92)
sinterklaas (87)
sms (16)
snelsonnet (563)
songtekst (51)
spijt (141)
sport (267)
sterkte (77)
taal (695)
tijd (1193)
toneel (66)
vaderdag (19)
vakantie (217)
valentijn (79)
verdriet (986)
verhuizen (44)
verjaardag (158)
verkeer (82)
voedsel (121)
vriendschap (426)
vrijheid (708)
vrouwen (335)
welzijn (343)
wereld (425)
werk (134)
wetenschap (119)
woede (174)
woonoord (266)
ziekte (591)


Kaart van je gedicht





Garnier Projects


depressie test
burn out test
Angst


tabblad: netgedichten

< vorige | alles | volgende >

netgedicht (nr. 1903):

Ik ruik de adem van de dood

Ik ruik de adem van de dood,
de aasgrauwe adem van de dood;
zij dringt door tot diep in mijn ziel,
Ik ben verlaten in deze uren van nood,
deze uren van schreeuwend-stille nood;
zij knagen tergend
aan mijn langzaam draaiend levenswiel.

Ik zie mijn leven voor mij staan,
voel de leugen van mijn existentie
en het bedrog van het daag’lijks verdergaan.
Hijgend had ik alles willen bekennen:
hoe de dagen in elkaar vervloeiden,
hoe pijn mij soms verteerde,
hoe diep ik ben gezonken
en ten slotte aan alles ben gaan wennen.
Maar ik zit klevend vastgezogen
in het gore slijk van mijn bestaan.
Slurpend sluit zich het moeras van angst;
ik kan niets meer zeggen…

Ik ruik de adem van de dood,
de aasgrauwe adem van de dood,
die mijn droom aan hoop-vervlogen stukken reet.
Ik zou nog eenmaal willen smeken,
voor ik achterover in de leegte val,
sterf… en mezelf verlies.
Ik ruik de adem van de dood,
de verlosser van mijn levensboeien,
die mijn vuur nu doven gaat.

Schrijver: Lodewijk
Inzender: Nelleke, 24-03-2003

noraatje_1999atyahoo.com


Geplaatst in de categorie: overlijden

Zoek naar vergelijkbare inzendingen


Deze inzending is 1755 keer bekeken

0/5 sterren met 11 stemmen.





Er zijn nog geen reacties op deze inzending.


Geef je reactie op deze inzending:

Naam:       E-mail:  

Bericht:

( vink aan als je niet wilt dat je emailadres voor anderen in beeld verschijnt)









start  |   rijmen  |   vragen  |   forum  |   links  |   zoek  |   contact  |   gastenboek
inhoud           snelsonnet           gedichten           netgedichten
poëzie       hartenkreten       nederlands.nl
adverteren
vrijwaring