gedichten.nl
Gebruikersnaam of e-mail:  Wachtwoord:    Registreren
start rijmen vragen forum links zoek contact gastenboek inhoud











bal bal bal
rssRSS




Categorieën:

actualiteit (2052)
adel (42)
afscheid (1463)
algemeen (1874)
bedankt (113)
biologie (51)
dieren (542)
discriminatie (92)
drank (198)
economie (65)
eenzaamheid (1321)
emoties (4155)
erotiek (590)
ex-liefde (535)
familie (243)
feest (171)
film (60)
filosofie (1909)
fotografie (101)
geboorte (163)
geld (57)
geweld (191)
haiku (2379)
heelal (220)
hobby (65)
humor (1113)
huwelijk (201)
idool (82)
individu (1000)
internet (75)
jaargetijden (1250)
kerstmis (377)
kinderen (665)
koningshuis (54)
kunst (499)
landschap (368)
lichaam (296)
liefde (7831)
lightverse (867)
limerick (312)
literatuur (716)
maatschappij (684)
mannen (121)
media (16)
milieu (126)
misdaad (114)
moederdag (43)
moraal (385)
muziek (443)
mystiek (461)
natuur (2432)
ollekebolleke (67)
oorlog (540)
ouders (288)
overig (1061)
overlijden (1021)
partner (183)
pesten (56)
planten (84)
politiek (269)
psychologie (2489)
rampen (125)
reizen (449)
religie (1067)
schilderkunst (215)
school (92)
sinterklaas (87)
sms (16)
snelsonnet (563)
songtekst (51)
spijt (141)
sport (267)
sterkte (77)
taal (695)
tijd (1193)
toneel (66)
vaderdag (19)
vakantie (217)
valentijn (79)
verdriet (986)
verhuizen (44)
verjaardag (158)
verkeer (82)
voedsel (121)
vriendschap (426)
vrijheid (708)
vrouwen (335)
welzijn (343)
wereld (425)
werk (134)
wetenschap (119)
woede (174)
woonoord (266)
ziekte (591)


Kaart van je gedicht





Garnier Projects


depressie test
burn out test
Angst


tabblad: netgedichten

< vorige | alles | volgende >

netgedicht (nr. 2052):

Het einde van een leven

Red mij o Heere van de boze mensen.
Bewaar mij voor de mannen van geweld.

Het is reeds dagen geleden
geluid geef ik niet meer.
Toen ik door geweld werd vertreden,
de moordenaars gingen zo te keer.
Banden van de dood hadden mij omvangen,
angsten uit het dodenrijk grepen mij aan.
Mijn moeder wilde mij niet bewaren,
het was met mijn leven gedaan.

Uw handen o Here hadden mij gemaakt en toebereid,
maar nu, nu is moeder mij kwijt.
Oh God Gij hebt mijn nieren gevormd,
mij in de moederschoot geweven.
Gans wonderbaar was ik bereid,
voorbeschikt om te leven.

Mijn gebeente was voor U niet verholen,
toen ik in het verborgene werd gemaakt.
In moedersschoot lag ik verscholen,
maar werd daarin met geweld gekraakt.
In Uw boek stonden ze alle geschreven,
de dagen voor mij reeds geteld.
Maar al de dagen van mijn leven,
ze zijn geeindigd met geweld.

Schrijver: Egbert Kruize, 19-04-2003

egbertatkruize.com


Geplaatst in de categorie: afscheid

Zoek naar vergelijkbare inzendingen


Deze inzending is 1881 keer bekeken

3/5 sterren met 21 stemmen.





Er is 1 reactie op deze inzending:

Naam:Nelleke
Datum:23-05-2003
Emailadres:noraatje_1999atyahoo.com
Bericht:Erg goed in beschreven.




Geef je reactie op deze inzending:

Naam:       E-mail:  

Bericht:

( vink aan als je niet wilt dat je emailadres voor anderen in beeld verschijnt)









start  |   rijmen  |   vragen  |   forum  |   links  |   zoek  |   contact  |   gastenboek
inhoud           snelsonnet           gedichten           netgedichten
poëzie       hartenkreten       nederlands.nl
adverteren
vrijwaring