gedichten.nl
Gebruikersnaam of e-mail:  Wachtwoord:    Registreren
start rijmen vragen forum links zoek contact gastenboek inhoud











bal bal bal
rssRSS




Categorieën:

actualiteit (2053)
adel (42)
afscheid (1463)
algemeen (1874)
bedankt (113)
biologie (51)
dieren (543)
discriminatie (92)
drank (198)
economie (65)
eenzaamheid (1321)
emoties (4156)
erotiek (590)
ex-liefde (535)
familie (243)
feest (171)
film (60)
filosofie (1909)
fotografie (101)
geboorte (163)
geld (57)
geweld (191)
haiku (2379)
heelal (220)
hobby (65)
humor (1113)
huwelijk (201)
idool (82)
individu (1000)
internet (75)
jaargetijden (1250)
kerstmis (377)
kinderen (665)
koningshuis (54)
kunst (499)
landschap (368)
lichaam (296)
liefde (7831)
lightverse (867)
limerick (312)
literatuur (716)
maatschappij (684)
mannen (121)
media (16)
milieu (126)
misdaad (114)
moederdag (43)
moraal (385)
muziek (443)
mystiek (461)
natuur (2432)
ollekebolleke (67)
oorlog (540)
ouders (288)
overig (1062)
overlijden (1021)
partner (183)
pesten (56)
planten (84)
politiek (269)
psychologie (2489)
rampen (125)
reizen (449)
religie (1067)
schilderkunst (215)
school (92)
sinterklaas (87)
sms (16)
snelsonnet (563)
songtekst (51)
spijt (141)
sport (267)
sterkte (77)
taal (695)
tijd (1193)
toneel (66)
vaderdag (19)
vakantie (217)
valentijn (79)
verdriet (986)
verhuizen (44)
verjaardag (158)
verkeer (82)
voedsel (121)
vriendschap (426)
vrijheid (708)
vrouwen (335)
welzijn (343)
wereld (425)
werk (134)
wetenschap (119)
woede (174)
woonoord (266)
ziekte (591)


Kaart van je gedicht





Garnier Projects


depressie test
burn out test
Angst


tabblad: netgedichten

< vorige | alles | volgende >

netgedicht (nr. 2100):

Zwarte Weduwe

O weergaloze mooie mond, daarom dat ik terstond toestond
de blikkering van tanden achter dieprood omlijnde randen
Met huid, haar, hart en ziel, verblind door lokkend tuiten
lispelend vol lieve list keerde je al m'n binnenste buiten

Verliefd maar verlammend verloren, totaal gehypnotiseerd,
capituleer ik vol bewondering, schijn jij geamuseerd
De mysterieuze donkere ogen, ze wikten en ze wogen,
scanden koel de kansen in, zonder enig mededogen

Berekenend behendig spin je rond en rond en rond,
terwijl langzaam krakende kaken maken,
dat uiteindelijk zelfs m'n hart verstomt...

schrijver

Schrijver: Doortje, 22-04-2003


Geplaatst in de categorie: liefde

Zoek naar vergelijkbare inzendingen


Deze inzending is 945 keer bekeken

2/5 sterren met 20 stemmen.







Er is 1 reactie op deze inzending:

Naam:
Datum:23-04-2003
Emailadres:
Bericht:Prachtige weergave van het feit dat de dood en haar pijn ook nog als schoonheid gezien kunnen worden. Is dat de hoop waar je over schrijft?




Geef je reactie op deze inzending:

Naam:       E-mail:  

Bericht:

( vink aan als je niet wilt dat je emailadres voor anderen in beeld verschijnt)









start  |   rijmen  |   vragen  |   forum  |   links  |   zoek  |   contact  |   gastenboek
inhoud           snelsonnet           gedichten           netgedichten
poëzie       hartenkreten       nederlands.nl
adverteren
vrijwaring