gedichten.nl
Gebruikersnaam of e-mail:  Wachtwoord:    Registreren
start rijmen vragen forum links zoek contact gastenboek inhoud











bal bal bal
rssRSS




Categorieën:

actualiteit (2053)
adel (42)
afscheid (1463)
algemeen (1874)
bedankt (113)
biologie (51)
dieren (543)
discriminatie (92)
drank (198)
economie (65)
eenzaamheid (1321)
emoties (4156)
erotiek (590)
ex-liefde (535)
familie (243)
feest (171)
film (60)
filosofie (1909)
fotografie (101)
geboorte (163)
geld (57)
geweld (191)
haiku (2379)
heelal (220)
hobby (65)
humor (1113)
huwelijk (201)
idool (82)
individu (1000)
internet (75)
jaargetijden (1250)
kerstmis (377)
kinderen (665)
koningshuis (54)
kunst (499)
landschap (368)
lichaam (296)
liefde (7831)
lightverse (867)
limerick (312)
literatuur (716)
maatschappij (684)
mannen (121)
media (16)
milieu (126)
misdaad (114)
moederdag (43)
moraal (385)
muziek (443)
mystiek (461)
natuur (2432)
ollekebolleke (67)
oorlog (540)
ouders (288)
overig (1062)
overlijden (1021)
partner (183)
pesten (56)
planten (84)
politiek (269)
psychologie (2489)
rampen (125)
reizen (449)
religie (1067)
schilderkunst (215)
school (92)
sinterklaas (87)
sms (16)
snelsonnet (563)
songtekst (51)
spijt (141)
sport (267)
sterkte (77)
taal (695)
tijd (1193)
toneel (66)
vaderdag (19)
vakantie (217)
valentijn (79)
verdriet (986)
verhuizen (44)
verjaardag (158)
verkeer (82)
voedsel (121)
vriendschap (426)
vrijheid (708)
vrouwen (335)
welzijn (343)
wereld (425)
werk (134)
wetenschap (119)
woede (174)
woonoord (266)
ziekte (591)


Kaart van je gedicht





Garnier Projects


depressie test
burn out test
Angst


tabblad: netgedichten

< vorige | alles | volgende >

netgedicht (nr. 2696):

Bevroren stilte

Ik droom weg in een landschap dat bevroren lijkt,
waar alleen het geluid van kou bijna te horen lijkt.
Waar alleen de eenzaamheid en de stilte regeren,
en mijn hart niet meer klopt maar enkel nog zwijgt.

Vergeten gevoelens die nooit meer terug komen,
vergeelde foto’s als surrogaat voor oude dromen.
Herinneringen van een dichter die niet wou leren,
een dichter die van Vadertje Tijd een lesje krijgt.

Ik dommel weg in een landschap van mijn verleden,
ver weg van mijn toekomst, zelfs van mijn heden.
Niemand die me hier zoekt, die me hier wil storen,
ze laten me achter met al wat ik ben of wie ik was.

“Geen toespraak en geen bloemen” wordt gefluisterd,
ik kijk sprakeloos toe hoe de zon de hemel verduisterd.
Ik wil wel spreken, maar niemand kan of wil me horen,
of ziet nog de man in mij die ik heel lang geleden was.

Geen toegestoken hand van wie me nodig heeft,
gesproken gedichten waar niemand nog om geeft.
De waanzin van de eenzaamheid is niet te keren,
ik doe niets, terwijl een stille dood me bedreigt.

Ik droom weg in een landschap dat bevroren lijkt,
waar alleen het geluid van kou bijna te horen lijkt.
Waar alleen de eenzaamheid en de stilte regeren,
en mijn hart niet meer klopt maar enkel nog zwijgt.

Schrijver: Jos Witteman, 21-07-2003

jlwittemanatyahoo.com


Geplaatst in de categorie: actualiteit

Zoek naar vergelijkbare inzendingen


Deze inzending is 683 keer bekeken

3/5 sterren met 8 stemmen.





Er is 1 reactie op deze inzending:

Naam:Anneke
Datum:25-07-2003
Emailadres:anneke2910athotmail.com
Bericht:Wederom een prachtig gedicht.
Hoewel er ook iets triests vanuit gaat.
Altijd weer een verrassing als er een nieuw gedicht van jou op deze site staat.




Geef je reactie op deze inzending:

Naam:       E-mail:  

Bericht:

( vink aan als je niet wilt dat je emailadres voor anderen in beeld verschijnt)









start  |   rijmen  |   vragen  |   forum  |   links  |   zoek  |   contact  |   gastenboek
inhoud           snelsonnet           gedichten           netgedichten
poëzie       hartenkreten       nederlands.nl
adverteren
vrijwaring