gedichten.nl
Gebruikersnaam of e-mail:  Wachtwoord:    Registreren
start rijmen vragen forum links zoek contact gastenboek inhoud











bal bal bal
rssRSS




Categorieën:

actualiteit (2056)
adel (42)
afscheid (1465)
algemeen (1876)
bedankt (113)
biologie (51)
dieren (561)
discriminatie (92)
drank (198)
economie (65)
eenzaamheid (1324)
emoties (4157)
erotiek (590)
ex-liefde (536)
familie (243)
feest (171)
film (60)
filosofie (1913)
fotografie (102)
geboorte (164)
geld (57)
geweld (192)
haiku (2383)
heelal (220)
hobby (65)
humor (1115)
huwelijk (201)
idool (82)
individu (1004)
internet (75)
jaargetijden (1252)
kerstmis (379)
kinderen (669)
koningshuis (54)
kunst (500)
landschap (369)
lichaam (296)
liefde (7839)
lightverse (870)
limerick (312)
literatuur (717)
maatschappij (685)
mannen (121)
media (16)
milieu (126)
misdaad (114)
moederdag (43)
moraal (385)
muziek (443)
mystiek (462)
natuur (2434)
ollekebolleke (67)
oorlog (540)
ouders (289)
overig (1073)
overlijden (1023)
partner (183)
pesten (56)
planten (84)
politiek (270)
psychologie (2492)
rampen (125)
reizen (450)
religie (1068)
schilderkunst (216)
school (92)
sinterklaas (88)
sms (16)
snelsonnet (563)
songtekst (51)
spijt (141)
sport (267)
sterkte (77)
taal (695)
tijd (1195)
toneel (66)
vaderdag (19)
vakantie (217)
valentijn (79)
verdriet (986)
verhuizen (44)
verjaardag (160)
verkeer (82)
voedsel (121)
vriendschap (426)
vrijheid (708)
vrouwen (335)
welzijn (345)
wereld (427)
werk (134)
wetenschap (119)
woede (174)
woonoord (266)
ziekte (592)


Kaart van je gedicht





Garnier Projects


depressie test
burn out test
Angst


tabblad: netgedichten

< vorige | alles | volgende >

netgedicht (nr. 4082):

De laatste dagen

al van in mijn dromentijd
heb ik met mijn handen
mogen raken aan
jouw wonder tovertalen
en later als ik ouder werd
en zelf vertellen mocht
heb je ook de witte rijst
over mijn pad gestrooid

wat bitter klinkt en
breekt je zachte stem
een beetje meer per dag
want de laatste jaren
hebben je traag vermaakt
en het mooie klatergoud
werd helemaal uitgeloogd

maar wat er overblijft
dat hoeft geen wrevel
want die groene velden
van het eerste ogenblik
dragen tere bloesems
naar het avondland

ik weet het van de pijn
om het trager worden
en het vage zoeken
naar de overkant
ik ken ook dat schrijnen
als mijn dorre bladeren
grijs verschrompelen
tot enkel nog de stilte rest

Schrijver: Verdano, 16-03-2004

vanderdaelenatnetscape.net


Geplaatst in de categorie: ouders

Zoek naar vergelijkbare inzendingen


Deze inzending is 1611 keer bekeken

3/5 sterren met 14 stemmen.





Er zijn nog geen reacties op deze inzending.


Geef je reactie op deze inzending:

Naam:       E-mail:  

Bericht:

( vink aan als je niet wilt dat je emailadres voor anderen in beeld verschijnt)









start  |   rijmen  |   vragen  |   forum  |   links  |   zoek  |   contact  |   gastenboek
inhoud           snelsonnet           gedichten           netgedichten
poëzie       hartenkreten       nederlands.nl
adverteren
vrijwaring