gedichten.nl
Gebruikersnaam of e-mail:  Wachtwoord:    Registreren
start rijmen vragen forum links zoek contact gastenboek inhoud











bal bal bal
rssRSS




Categorieën:

actualiteit (2055)
adel (42)
afscheid (1465)
algemeen (1876)
bedankt (113)
biologie (51)
dieren (560)
discriminatie (92)
drank (198)
economie (65)
eenzaamheid (1324)
emoties (4157)
erotiek (590)
ex-liefde (536)
familie (243)
feest (171)
film (60)
filosofie (1913)
fotografie (102)
geboorte (164)
geld (57)
geweld (192)
haiku (2383)
heelal (220)
hobby (65)
humor (1115)
huwelijk (201)
idool (82)
individu (1004)
internet (75)
jaargetijden (1252)
kerstmis (378)
kinderen (669)
koningshuis (54)
kunst (500)
landschap (369)
lichaam (296)
liefde (7837)
lightverse (868)
limerick (312)
literatuur (717)
maatschappij (685)
mannen (121)
media (16)
milieu (126)
misdaad (114)
moederdag (43)
moraal (385)
muziek (443)
mystiek (462)
natuur (2434)
ollekebolleke (67)
oorlog (540)
ouders (289)
overig (1071)
overlijden (1023)
partner (183)
pesten (56)
planten (84)
politiek (270)
psychologie (2492)
rampen (125)
reizen (450)
religie (1068)
schilderkunst (216)
school (92)
sinterklaas (88)
sms (16)
snelsonnet (563)
songtekst (51)
spijt (141)
sport (267)
sterkte (77)
taal (695)
tijd (1194)
toneel (66)
vaderdag (19)
vakantie (217)
valentijn (79)
verdriet (986)
verhuizen (44)
verjaardag (160)
verkeer (82)
voedsel (121)
vriendschap (426)
vrijheid (708)
vrouwen (335)
welzijn (343)
wereld (427)
werk (134)
wetenschap (119)
woede (174)
woonoord (266)
ziekte (592)


Kaart van je gedicht





Garnier Projects


depressie test
burn out test
Angst


tabblad: netgedichten

< vorige | alles | volgende >

netgedicht (nr. 4280):

Voelde het afscheid naderen.

Terwijl ze daar zat zwierf
ik in haar omgeving rond
met in mijn hand een
kaars als gewimperde flambouw
en aan mijn zichtzijde keek ik op
de ruime heide en de pijpestrootjes
als pieken in de late middagzon.

Voelde ons afscheid naderen,
die grillige luchten en de lieflijke
strofen van de blauwborst
dreven mij in haar richting.
We beminden elkander,
onder deze blauwe hemel veslond
ik ze, gulzig als ik was.

Wij lieten het landschap achter ons,
keken niet om, maar de verwijdering
werd allengs groter.
Alsof we richting horizon liepen
samen, zonder er ooit aan te komen.

Schrijver: henk knibbeler, 09-04-2004

h.knibbeleratplanet.nl


Er zijn twijfels over de authenticiteit van deze schrijver.



Geplaatst in de categorie: liefde

Zoek naar vergelijkbare inzendingen


Deze inzending is 430 keer bekeken

1/5 sterren met 5 stemmen.





Er zijn nog geen reacties op deze inzending.


Geef je reactie op deze inzending:

Naam:       E-mail:  

Bericht:

( vink aan als je niet wilt dat je emailadres voor anderen in beeld verschijnt)









start  |   rijmen  |   vragen  |   forum  |   links  |   zoek  |   contact  |   gastenboek
inhoud           snelsonnet           gedichten           netgedichten
poëzie       hartenkreten       nederlands.nl
adverteren
vrijwaring