gedichten.nl
Gebruikersnaam of e-mail:  Wachtwoord:    Registreren
start rijmen vragen forum links zoek contact gastenboek inhoud











bal bal bal
rssRSS




Categorieën:

actualiteit (2054)
adel (42)
afscheid (1465)
algemeen (1876)
bedankt (113)
biologie (51)
dieren (555)
discriminatie (92)
drank (198)
economie (65)
eenzaamheid (1324)
emoties (4157)
erotiek (590)
ex-liefde (536)
familie (243)
feest (171)
film (60)
filosofie (1911)
fotografie (102)
geboorte (164)
geld (57)
geweld (192)
haiku (2382)
heelal (220)
hobby (65)
humor (1115)
huwelijk (201)
idool (82)
individu (1002)
internet (75)
jaargetijden (1251)
kerstmis (378)
kinderen (669)
koningshuis (54)
kunst (500)
landschap (368)
lichaam (296)
liefde (7836)
lightverse (867)
limerick (312)
literatuur (717)
maatschappij (685)
mannen (121)
media (16)
milieu (126)
misdaad (114)
moederdag (43)
moraal (385)
muziek (443)
mystiek (462)
natuur (2434)
ollekebolleke (67)
oorlog (540)
ouders (289)
overig (1068)
overlijden (1022)
partner (183)
pesten (56)
planten (84)
politiek (270)
psychologie (2492)
rampen (125)
reizen (450)
religie (1068)
schilderkunst (216)
school (92)
sinterklaas (88)
sms (16)
snelsonnet (563)
songtekst (51)
spijt (141)
sport (267)
sterkte (77)
taal (695)
tijd (1194)
toneel (66)
vaderdag (19)
vakantie (217)
valentijn (79)
verdriet (986)
verhuizen (44)
verjaardag (160)
verkeer (82)
voedsel (121)
vriendschap (426)
vrijheid (708)
vrouwen (335)
welzijn (343)
wereld (427)
werk (134)
wetenschap (119)
woede (174)
woonoord (266)
ziekte (592)


Kaart van je gedicht





Garnier Projects


depressie test
burn out test
Angst


tabblad: netgedichten

< vorige | alles | volgende >

netgedicht (nr. 4381):

Je armen zijn verborgen.

Ik had je net begraven in een prachtig graf
toen het plotseling heel hard ging regenen.
De bloemen lachten nog, de wind was straf
op weg naar huis kon ik niemand bejegenen.

Eigenlijk liet ik jou daar nu zomaar achter
terwijl ik thuis een kop koffie kon zetten.
Je lag daar in de kou, je jas was wel zachter
en de regen sijpelde mijn tranen nog vetter.

Nu zit ik hier, doornat, maar in een lichaam
wat vandaag niet meer warmte zal schijnen.
Je ring in mijn hand, je houden van, minzaam
buig ik het hoofd, voel de naderende pijnen.

Mijn dierbare schat, je armen zijn verborgen
maar ik voel ze als een mantel om mij heen.
de regen is overgegaan in de nieuwe morgen
een zonnestraal warmt je, ja hij verscheen.

Schrijver: Henk Knibbeler, 23-04-2004

h.knibbeleratplanet.nl


Er zijn twijfels over de authenticiteit van deze schrijver.



Geplaatst in de categorie: eenzaamheid

Zoek naar vergelijkbare inzendingen


Deze inzending is 910 keer bekeken

2/5 sterren met 18 stemmen.





Er is 1 reactie op deze inzending:

Naam:Gurien Kwantes
Datum:26-04-2004
Emailadres:teckeltjesathotmail.com
Bericht:Warm geschreven.Een dierbare willen we eigenlijk nooit verliezen aan de dood. Mooi geschreven in openheid.




Geef je reactie op deze inzending:

Naam:       E-mail:  

Bericht:

( vink aan als je niet wilt dat je emailadres voor anderen in beeld verschijnt)









start  |   rijmen  |   vragen  |   forum  |   links  |   zoek  |   contact  |   gastenboek
inhoud           snelsonnet           gedichten           netgedichten
poëzie       hartenkreten       nederlands.nl
adverteren
vrijwaring