Gebruikersnaam of e-mail:  Wachtwoord:    Registreren
start rijmen vragen forum links zoek contact gastenboek inhoud
Categorieën:actualiteit (2068)
adel (45)
afscheid (1488)
algemeen (1893)
bedankt (116)
biologie (53)
dieren (570)
discriminatie (94)
drank (200)
economie (66)
eenzaamheid (1334)
emoties (4191)
erotiek (595)
ex-liefde (539)
familie (245)
feest (175)
film (62)
filosofie (1924)
fotografie (105)
geboorte (172)
geld (57)
geweld (194)
haiku (2393)
heelal (222)
hobby (65)
humor (1129)
huwelijk (208)
idool (84)
individu (1014)
internet (75)
jaargetijden (1269)
kerstmis (382)
kinderen (677)
koningshuis (55)
kunst (505)
landschap (376)
lichaam (298)
liefde (7889)
lightverse (871)
limerick (313)
literatuur (726)
maatschappij (695)
mannen (123)
media (18)
milieu (128)
misdaad (116)
moederdag (44)
moraal (390)
muziek (451)
mystiek (475)
natuur (2467)
ollekebolleke (68)
oorlog (550)
ouders (290)
overig (1136)
overlijden (1036)
partner (183)
pesten (56)
planten (85)
politiek (279)
psychologie (2499)
rampen (126)
reizen (464)
religie (1070)
schilderkunst (217)
school (97)
sinterklaas (88)
sms (16)
snelsonnet (563)
songtekst (52)
spijt (145)
sport (270)
sterkte (77)
taal (702)
tijd (1216)
toneel (67)
vaderdag (19)
vakantie (220)
valentijn (82)
verdriet (996)
verhuizen (44)
verjaardag (162)
verkeer (85)
voedsel (122)
vriendschap (429)
vrijheid (715)
vrouwen (339)
welzijn (351)
wereld (433)
werk (137)
wetenschap (122)
woede (176)
woonoord (272)
ziekte (602)

tabblad: netgedichten

< vorige | alles | volgende >

netgedicht (nr. 5260):

je zomert zo lief na

mijn liefste, de herfst is zwaar om te dragen
de bomen hangen zo vol dit jaar en buigen
naar het zaad op de grond, nog herkenbaar
de paden zijn bestrooid met gele bladeren

voor jou, voor je nieuwe onbekende leven
waarin je ook met stokken speelt het gras
ook in de gang aan het zeil blijft plakken
maar waar ik kastanjes in je bed ontbolster

de kans krijg om onder je nagels te kruipen
jij neemt mijn graf mee naar je hart ook al
is de ingang moeilijk te vinden, vertakken
spiegeltjes steeds je wonderschone ogen en

komt de zon onverwachts op de thee en zit
ik in je wimper verborgen als een lange haar
verstikt het gras voor de deur, staat de melk
al dagen zuur te worden van voorbijgaande aard

Schrijver: Henk Knibbeler, 29-08-2004

h.knibbeleratplanet.nl


Er zijn twijfels over de authenticiteit van deze schrijver.



Geplaatst in de categorie: liefde

Zoek naar vergelijkbare inzendingen


Deze inzending is 746 keer bekeken

3/5 sterren met 8 stemmen.



Er zijn nog geen reacties op deze inzending.


Geef je reactie op deze inzending:

( vink aan als je niet wilt dat je emailadres voor anderen in beeld verschijnt)