De jongelingen
In een kring van jongelingen,
Bij de warme haard gezeten,
Drinken wij de purpren nektar.
Gulheid lacht in aller ogen,
Ieder vult de glazen beker
Op het welzijn van zijn meisje.
En dan vullen wij de glazen
Op het welzijn aller schonen.
Allen roepen wij: het welzijn
Van de Vaderlandse Schonen! -
Nu doen wij opnieuw de nektar
In de heldre beker branden,
En nu roepen wij eenparig:
't Vaderland! . . . . de bekers klinken,
En een traantje van verrukking
Mengt zich met de druivennektar.
Niemand spreekt er, maar elk aanzicht
Draagt de duidelijkste tekens
Van een edeldenkend harte.

Schrijver: Jacobus Bellamy
Inzender: Redactie, 16-06-2009
info
gedichten.nl
Deze inzending is 4475 keer bekeken
|
Beoordeling: 7.41 |
|
Aantal stemmen: 17 |
|
(Klik op een cijfer om je stem uit te brengen) |

Er zijn nog geen reacties op deze inzending.
Geef je reactie op deze inzending: