Mijn hart klopt hoorbaar
Mijn hart klopt hoorbaar in de zwarte toren,
boven de straten en haar dof gerucht,
en 't hijgt in zwenkende en geknotte vlucht
en klaagt in klamme duisternis verloren ...
Mijn harte weeklaagt in de zwarte toren,
al zijne smarten in de jammerlucht
uitwenend in een lange stervenszucht,
en weer tot nieuwe jammerklacht herboren.
Hoor ! 't is mijn hart, dat ze tot morzel trekken,
dat, afgebeuld van 't pijnlijk vezelrekken,
in d'eeuwge nood der aarde om deernis schreit,
en boven hen, die 't martlen, hoog verheven,
hoog boven mensenlust en vreugdeleven,
zijn zware rouwmoed langs de steden spreidt.
Uit de bundel: Verzen (1900)

Schrijver: Prosper van Langendonck
Inzender: adm, 28-05-2010
Deze inzending is 569 keer bekeken
|
Beoordeling: 7.20 |
|
Aantal stemmen: 10 |
|
(Klik op een cijfer om je stem uit te brengen) |

Er zijn nog geen reacties op deze inzending.
Geef je reactie op deze inzending: