KWATRIJNEN
Een vroege herfst blaast door het dunne lover,
alweer een jaar is bijna zinloos over.
De schemer valt, ’t al om ons heen vervalt,
wij werden zwakker, suffer, blinder, dover...
Wij sterven, en ons Land sterft om ons henen...
Niets bleef dan regen, dorre bladen, dode stenen,
de wind rukt aan de bladen en de bomen…
Kilte en mist, ons eigen eenzaam wenen.

Schrijver: Erich Wichmann
Inzender: Redactie, 25-01-2011
info
gedichten.nl
Deze inzending is 1421 keer bekeken
3/5 sterren met 10 stemmen.

Er zijn nog geen reacties op deze inzending.
Geef je reactie op deze inzending: