gedichten.nl
Gebruikersnaam of e-mail:  Wachtwoord:    Registreren
start rijmen vragen forum links zoek contact gastenboek inhoud











bal bal
rssRSS




Dichters:



Kaart van je gedicht





Garnier Projects


depressie test
burn out test
Angst


tabblad: poezie

< vorige | alles | volgende >

poezie (nr. 2005):

De Crisis onzer Dagen

(Een woord in 1859 en 1860)

Een fonklend samenbroedsel
Van vrijheid en van dwang,
Bij zucht naar prikklend voedsel
Het vuur van drift of drang.
Veel hoofden vol confusie,
Veel harten vol van spijt:
Bij eeuwen-oude illusie
Weer d’ eeuwen-oude strijd.
’t Gewicht der wetenschappen
Door wonderen geleerd;
Na politieke klappen,
Fortuinen omgekeerd.
Beschaving en verlichting
Het wachtwoord van de dag;
Maar kruitdamp uit verplichting
En wierook op gezag.
Verbond en vredeknopen,
Maar toch een oog in ’t zeil,
En voor getrokken lopen
Een halve schatkist veil.
Het woord van diplomaten
Verkondigd wijd en zijd;
De letter der tractaten —
Een wisselbrief op tijd.
Door hulp van reuzenkrachten
Hervorming overal,
Vereeuwde kroongeslachten
Met één en houw ten val.
Vereniging van landen;
Bedrukten op hun bee
Verlost uit pijn en banden,
Soms door de keizerssnee.
De broederhulp vol gratie
Haar souvenir aanvaard,
De pil der annexatie —
Een dienst is de andre waard.
Het herfstbruin in de lenten,
De spijzen peperduur;
De woede in de elementen
In mensdom en natuur.
De strijdlust heet en heter,
De strijd zelf onbeslecht;
Naar toch een zucht naar beter,
Naar billijkheid en recht.
Ziedaar bij pijn en plagen,
Bij roem en roof en ramp,
De crisis onzer dagen,
De dure vrijheidskamp.
Geen volksstem blijft er achter
Bij juichtoon en geklag;
’t Geeft allerwegen: wachter,
Wat is er van de dag?
En ’t antwoord is: niet helder,
De wolken zijn nog zwaar;
’t Kwaad eist nog zijn vergelder,
De rust is nog niet daar.
En, zal de tijd dra komen,
Dat wolf en schaap gedwee
Een toekomst zullen droomen
Van onverstoorde vree?
Eilaas, veel dient vervangen,
Vél moet nog ingekort,
En menig bord verhangen
Eer alles beter wordt.
Wij zullen ’t niet beleven,
Dat duizendjarig rijk;
Wij maken de achterneven
De baan slechts wat gelijk.
Maar zal men eens gewagen
Van omkeer en geweld,
De crisis onzer dagen
Blijft wis niet onvermeld.

1860.

schrijver

Schrijver: W.J. van Zeggelen
Inzender: Redactie, 05-08-2007

infoatgedichten.nl



balBiografie van deze schrijver





Geplaatst in de categorie: maatschappij

Zoek naar vergelijkbare inzendingen


Deze inzending is 1019 keer bekeken

4/5 sterren met 2 stemmen.







Er zijn nog geen reacties op deze inzending.


Geef je reactie op deze inzending:

Naam:       E-mail:  

Bericht:

( vink aan als je niet wilt dat je emailadres voor anderen in beeld verschijnt)









start  |   rijmen  |   vragen  |   forum  |   links  |   zoek  |   contact  |   gastenboek
inhoud           snelsonnet           gedichten           netgedichten
poëzie       hartenkreten       nederlands.nl
adverteren
vrijwaring