gedichten.nl
Gebruikersnaam of e-mail:  Wachtwoord:    Registreren
start rijmen vragen forum links zoek contact gastenboek inhoud











bal bal
rssRSS




Dichters:



Kaart van je gedicht





Garnier Projects


depressie test
burn out test
Angst


tabblad: poezie

< vorige | alles | volgende >

poezie (nr. 2048):

Ballade

Het schip voer af. - Zij oogde ’t na…
Het zonlicht ging met hem!
Nog hoorde zij het laatste woord
Dier jonge, diepe stem:

‘Tot weerziens, Moeder!’ - En zijn kus,
Die op haar lippen brandt,
Zijn blik, die lang de hare zocht,
En ’t wuiven van zijn hand.

Zij bergt het alles in heur hart.
Geen dag, geen nacht gaat om,
Of voor haar ogen rijst zijn beeld:
‘Houd moed; ik kom weerom.’

Nooit dof is ’t oog, nooit bleek haar wang,
Als zij zijn brieven leest.
Die liggen alle voor haar neer;
Zij leest de laatste ’t meest.

En perst haar lippen op zijn naam,
En op zijn jubelkreet:
‘Ik kom terug! Mijn laatste brief!
Houd huis en hart gereed.’

Een kille, lichtloze nacht
Was ’t leven zonder hem.
Hij keert! De nacht heeft uit! Weldra
Hoort zij zijn stap; zijn stem.

En drukt zij hem in ’t arm, en voelt
Zijn kus en strijkt zijn haar,
Zijn donkere lokken van ’t gelaat,
Veranderd, - niet voor haar!

Zij zit en staroogt, uren lang…
Daar staat het reuzengroot:
‘Ik kom weerom!’ – ’t Wordt nimmer waar
Men zei:’ Uw zoon is dood;

‘Hij stierf op zee’… En nog veel meer.
Zij heeft het niet verstaan.
‘Ik kom weerom,’ zo fluistert zij,
En kijkt u lachend aan.

En iedere morgen wacht zij hem.
Dan gaat zij naar de ree*
En doolt de schepen langs en tuurt
Naar de eindeloze zee.

En iedere middag wacht zij hem.
En zet zijn stoel gereed,
En toeft, een glimlach op ’t gelaat,
In feestelijk zondagskleed.

En iedere avond wacht zij hem.
En strookt zijn peluw glad,
En luistert – tot het laatst geluid
Gestorven is in stad.

En als zij ’t oog voor altijd sluit,
Dan is ‘t, schoon bleek en stom,
Als murmelden haar lippen nóg:
‘Houd moed; ik kom weerom.’

---------------------------------------
ree: ligplaats voor schepen

Aquarellen (1887)

Illustratie: 'Opkomende storm' schilderij van Ludolf Bakhuyzen (1717-1782)

schrijver

Schrijver: Marie Boddaert
Inzender: adm, 26-09-2007



balBiografie van deze schrijver





Geplaatst in de categorie: ouders

Zoek naar vergelijkbare inzendingen


Deze inzending is 9476 keer bekeken

3/5 sterren met 38 stemmen.







Er zijn 2 reacties op deze inzending:

Naam:Mavis
Datum:22-09-2017
Bericht:Dit gedicht brengt heel veel herinneringen terug als een jong meisje in Suriname heb ik mijn zus het horen voor dragen ze zat op de kweek school en ik vond het zo mooi het is mij bij gebleven mijn zus is intussen overleden ik woon nu in Amerika en ben nu een 65 jarige vrouw en ik dacht er plotseling aan ik kwam tot de ontdekking dat ik mij niet meer al de verzen kon herinneren ik besloot het toen te googelen en ik kon mijn ogen niet geloven daar was het prachtig Dank je wel



Naam:Netty kobus Heddendor
Datum:02-09-2013
Bericht:Dit gedicht maakte, toen ik in de eerste klas van het Lyceum in Enschede zat, veel indruk op mij.
Ik weet niet waarom nu wel?




Geef je reactie op deze inzending:

Naam:       E-mail:  

Bericht:

( vink aan als je niet wilt dat je emailadres voor anderen in beeld verschijnt)









start  |   rijmen  |   vragen  |   forum  |   links  |   zoek  |   contact  |   gastenboek
inhoud           snelsonnet           gedichten           netgedichten
poëzie       hartenkreten       nederlands.nl
adverteren
vrijwaring