gedichten.nl
Gebruikersnaam of e-mail:  Wachtwoord:    Registreren
start rijmen vragen forum links zoek contact gastenboek inhoud











bal bal
rssRSS




Dichters:



Kaart van je gedicht





Garnier Projects


depressie test
burn out test
Angst


tabblad: poezie

< vorige | alles | volgende >

poezie (nr. 2175):

DE AARDRIJKSKUNDE *

Haast dekt geen sluier meer de aardbol met zijn duister;
De nacht vlugt voor de dag; ras schiet ge uw licht, uw luister,
ô Wetenschappen! uit, tot aan des aardrijks end,
Zo verr’ de Zonnegod zijn gouden rossen ment.

ô Ja! ’t is mij vergund de toekomst in te dringen,
Aan d’ongeboren tijd zijn diep geheim te ontwringen.
Europa was te lang der kunsten bakermat:
Dáár, waar ’t Atlantisch zout Virginia bespat,
Verheft zich stad bij stad; de Franklins doen zich horen,
Waar d’ever omknorde en de bosmens werd geboren.
De kunsten, zeden, de beschaving van Euroop’
Verspreiden zich alom in onbedwongen loop.

Haast ruist in bos en veld, bij forse Patagonen,
De zilvren citerklank van Phebus echte zonen,
Door de echo’s nagegalmd in Dafnes lauwerdal.
Dáár zal de herder eens, aan heldre waterval,
Tibullis in zijn hand, naast Delia gezeten,
Bij Philomela’s zang, zichzelf en de aard vergeten;
Ras denken Plato’s aan de Niger! ja, geen gloed
Van ’t kreefgestarnt’ schroeit dáár de veerkracht van ’t gemoed.
Stroomde eens van Memphis grond de kunst naar Hellas stranden;
Wellicht hereist de Nijl des aardrijks offeranden.
Dan kweekt het maangebergt’, wiens kruin door d’ether dringt,
Een Humboldt, die het meet, een Halle , die liet zingt.
Gewis, de wetenschap blijft onverdelgbaar leven!

Zij spreidt zich over de aard’; geen lot kan haar doen beven:
Zij is de graankorn, die, de vruchtbre grond betrouwd,
In duizend halmen leeft, en golft in vloeibaar goud.
Schonk gij, Europa! eens de wetenschap aan ’t westen,
Haast durft d vreest de Zeeman niet, op de onafmeetbre waatren,
Het spoor te missen, schoon de donders om hem klaatren:
Ja! duizend mijlen ver verwijderd van het strand,
Ziet reeds zijn geest de reê, en kust zijn Vaderland.

---------------------------------------------
*
Dit Dichtstuk werd door de Dichter vervaardigd,
ten slotte ener Redevoering van de Heer G. J. Meijer,
over de vorderingen der Aardrijkskunde,
in februari 1812.

schrijver

Schrijver: JAN FREDERIK HELMERS
Inzender: Redactie, 09-02-2008

infoatgedichten.nl



balBiografie van deze schrijver





Geplaatst in de categorie: woonoord

Zoek naar vergelijkbare inzendingen


Deze inzending is 2317 keer bekeken

1/5 sterren met 9 stemmen.







Er zijn nog geen reacties op deze inzending.


Geef je reactie op deze inzending:

Naam:       E-mail:  

Bericht:

( vink aan als je niet wilt dat je emailadres voor anderen in beeld verschijnt)









start  |   rijmen  |   vragen  |   forum  |   links  |   zoek  |   contact  |   gastenboek
inhoud           snelsonnet           gedichten           netgedichten
poëzie       hartenkreten       nederlands.nl
adverteren
vrijwaring