gedichten.nl
Gebruikersnaam of e-mail:  Wachtwoord:    Registreren
start rijmen vragen forum links zoek contact gastenboek inhoud











bal bal
rssRSS




Dichters:



Kaart van je gedicht





Garnier Projects


depressie test
burn out test
Angst


tabblad: poezie

< vorige | alles | volgende >

poezie (nr. 2270):

Ontevredenen

"Het bulder vrij op 't woeste meer
Ik kijk eens buiten naar 't weer
En ga dan thuis wat slapen "

Tollens 'Tevredenheid'



Ach! waartoe dat eeuwig klagen,
Ontevreden, onvernoegd;
God geeft niemand meer te dragen,
Dan juist voor zijn krachten voegt.

Wangunst zie 'k elks hart verteren,
Woekrend als een fel venijn,
Schooiers vragen mooie kleren,
Knechten willen bazen zijn.

O, als elk maar wilde leren,
Dat de Heer geeft kracht naar kruis,
De arme zou geen goud begeren,
Beedlaars bleven in hun kluis.

Zoekt de Zorg niet naar der rijken
Warm en weeldrig ledikant,
Om het harde bed te ontwijken
Van de mingegoede stand?

Zorg heeft ieder - maar op aarde
Is 't geluk steeds weggelegd
Voor wie dankbaar wil aanvaarden,
Wat hem God heeft toegezegd.

Ook mijzelf, naast veel verblijden
Viel veel bittere smart ten deel,
Veel miskenning, lichaamslijden,
Klappen in mijn financieel,

Zou ik daarom morren, klagen?
Neen! - bestendig dank ik God
Wachtend op de beetre dagen,
'k Zoek de lichtzij van mijn lot.

's Zomers als de bloemen bloeien
Ga ik wandlen met mijn vrouw,
Waar de koeien vreedzaam loeien
In de groenende landsdouw.

't Zie de noeste landman ploegen,
Hijgend, zwetend, blij te moe,
't Vogeltje vol vergenoegen
Kweelt de Heer een loflied toe.

Door de lachend malse beemden
Blinkt de lieve zonneschijn,
O, wie zou 't dan niet bevreemden
Dat er ontevreednen zijn!

Vrolijk als de visjes spartlen
In de zilverblanke vliet,
Zie 'k mijn zeven kleintjes dartlen,
(De allerjongste loopt nog niet).

'k Zoek dan bloempjes in de weide,
Zelf in Gods natuur een kind,
't Ga dan met een krans verblijden
De egâ die mijn hart bemint.

Neem, zeg ik, 't eenvoudig kleinood,
Kroon-door menig vorst benijd,
Schoon een koning u het zijn' bood,
Gij hebt meer: `tevredenheid!'

Deze krans zal nooit verdorren,
Vlecht hem in uw lokken, Trui!
Kom! wij lachen met het morren
Van die ontevreden lui!

Mengelpoëzie onder pseudoniem Cornelis Paradijs

schrijver

Schrijver: Frederik van Eeden
Inzender: adm, 23-05-2008



balBiografie van deze schrijver





Geplaatst in de categorie: maatschappij

Zoek naar vergelijkbare inzendingen


Deze inzending is 2227 keer bekeken

1/5 sterren met 9 stemmen.







Er zijn nog geen reacties op deze inzending.


Geef je reactie op deze inzending:

Naam:       E-mail:  

Bericht:

( vink aan als je niet wilt dat je emailadres voor anderen in beeld verschijnt)









start  |   rijmen  |   vragen  |   forum  |   links  |   zoek  |   contact  |   gastenboek
inhoud           snelsonnet           gedichten           netgedichten
poëzie       hartenkreten       nederlands.nl
adverteren
vrijwaring