De Vecht
Er ligt een landhuis aan de stroom, verlaten;
Verbleekt, met donkre luiken, staart het blind,
En laat de stroom, die eenzaam voortglijdt, praten
En luistert niet naar 't fluist'ren van de wind.
Maar vroeger, toen Hoogmogenden der Staten
Daar in de zomer poosden van 't bewind,
En staat en krijg voor huis en vreê vergaten,
En kind'ren stoeiden over 't melkwit grint,
Toen leefde 't Huis en de bevolkte stroom
Wiegde de schepen, die blank-zeilig gleden,
Vredig van gang naar 't schatrijk Amsterdam;
Nu droomt het landhuis daar zijn eeuw'ge droom
Van eindloos heimwee naar die lang verleden
Glorievolle eeuw, die nimmer wederkwam.

Schrijver: Frans Bastiaanse
Inzender: Redactie, 18-08-2009
info
gedichten.nl
Geplaatst in de categorie: woonoord
Zoek naar vergelijkbare inzendingen
Deze inzending is 4280 keer bekeken
|
Beoordeling: 8.09 |
|
Aantal stemmen: 23 |
|
(Klik op een cijfer om je stem uit te brengen) |

Er zijn nog geen reacties op deze inzending.
Geef je reactie op deze inzending: