gedichten.nl
Gebruikersnaam of e-mail:  Wachtwoord:    Registreren
start rijmen vragen forum links zoek contact gastenboek inhoud











bal bal
rssRSS




Dichters:



Kaart van je gedicht





Garnier Projects


depressie test
burn out test
Angst


tabblad: poezie

< vorige | alles | volgende >

poezie (nr. 3123):

LANGS DE DOORNENHAAG

Ja! ik min u, Doornenhagen!
In uw vrije, wilde groei,
Die wij na de winterdagen
In uw sneeuwwit reine bloei,
't Bruidskleed der natuur zien dragen,
Schoon nog 't woud ontbladerd staat.
Struikjes winnen 't van de bomen,
Immers 't oog reeds langs uw zomen
Groene plekjes gadeslaat.
Daar, in de eerst versierde struiken,
Door de zuiderlucht gekust,
Zien wij ook het eerst ontluiken
Mingekweel en liefdeslust,
Wordt ook 't eerste bruiloftsfeestje
Door de grasmus voorbereid,
En hoe netjes 't lieve beestje
Haartjes door zijn bruidsbed spreidt!
Nog een vrijer en een vrijster
Zitten aan elkaars zij,
Want ook reeds bepraat de lijster,
Waar 't hun veilig wonen zij.
De ekster, op een top verheven,
Waar de haag naar boven schiet,
Laat zijn schalkse blikken zweven,
Of zij hem een schuilplaats biedt,
Om zijn vesting in te bouwen
Met een kleine, open mond,
Waar hij ver in 't rond kan schouwen,
Of me' een aanval onderstond;
Straks vlecht hij een dak van doren,
voor zijn jeugdig broed beducht,
Dat geen havik 't wijfje storen,
't Kroost mocht voeren in de lucht.
Ras bekleedt hij als de wanden
Met een dikke brij van leem,
Wie hem hier durft aan te randen,
Stuit op een versterkte heem.
Snippers, linten gaat hij roven,
Waarom hij een ekster heet;
Om het kale broed te stoven
Wordt de wand er mee bekleed.-
Aan het kirren kan ik horen,
Dat het minziek veldhoen al
't Kuiltje onder dichte doren
Tot zijn nest bereiden zal;
En nu zal 't niet lang meer duren,
Of het ruist hier in de haag,
In de dauwende ochtenduren,
Melodieën, hoog en laag,
Zachte, saamgesmolten koren
Met verschil van toon en wijs.
Doe uw best dan! Laat u horen,
Vlasvink! Tukker! Merel! Sijs!
't Zachte rood der wilde rozen
Zien wij, waar de sneeuwbal pronkt,
Door de groene blaadjes blozen,
Van het eerste licht belonkt.
Kamperfoelie kleedt de randen
Langs de hele hage heen;
Winde hangt er in guirlanden;
Paarse wikke wiert dooréén.
Zulke bloemen, zulke zangen,
Stemmen 't hart tot poëzie,
Kweken een geheim verlangen
Naar een hoger harmonie.

Winteravondrood, de Lange, Deventer(1877)

schrijver

Schrijver: B.W.A.E. Sloet tot Oldhuis
Inzender: Han Messie, 26-12-2010

hmessieatlive.nl


Geplaatst in de categorie: natuur

Zoek naar vergelijkbare inzendingen


Deze inzending is 1074 keer bekeken

2/5 sterren met 4 stemmen.







Er zijn nog geen reacties op deze inzending.


Geef je reactie op deze inzending:

Naam:       E-mail:  

Bericht:

( vink aan als je niet wilt dat je emailadres voor anderen in beeld verschijnt)









start  |   rijmen  |   vragen  |   forum  |   links  |   zoek  |   contact  |   gastenboek
inhoud           snelsonnet           gedichten           netgedichten
poëzie       hartenkreten       nederlands.nl
adverteren
vrijwaring