gedichten.nl
Gebruikersnaam of e-mail:  Wachtwoord:    Registreren
start rijmen vragen forum links zoek contact gastenboek inhoud











bal bal
rssRSS




Dichters:



Kaart van je gedicht





Garnier Projects


depressie test
burn out test
Angst


tabblad: poezie

< vorige | alles | volgende >

poezie (nr. 3298):

Wij weten niet vanwaar wij komen

Wij weten niet vanwaar wij komen,
Wij weten niet waarheen wij gaan, -
En enkel in vermeetle dromen
Wanen wij 't leven te verstaan.

Wij zijn getogen uit een duister,
Dat duizend raadselen omving,
Van vroeger uitgedoofde luister
Herleefde ons geen herinnering.

Op golven worden wij gedragen,
Wij naadren geen beveiligd strand,
En nimmer wenkt op onze vragen
Een teken van 't begeerde land.

De dagen voelen we ons ontglippen,
De ruimte om ons is maatloos wijd, -
En mensen zijn maar nevelstippen,
Vervluchtigend in de eindloosheid.

Hun schimmen komen en verglijden,
In 't niet verjaagd, door wat, door wien?
Wat zijn ons lijden en verblijden
In 't licht der eeuwigheid gezien!

IJdel zijn treuren en verheugen,
Des harten durende ebbe en vloed, -
Want leed en liefde zijn maar vleugen
Van de eeuwge vlam, die teert en voedt.

Wij zien de kringloop der seizoenen,
En hoe uit ieder morgenrood
Een blanke dag deint, en het groenen
Van 't lover uitgeelt in de dood.

De dagen wenden zich tot nachten,
De dorre takken groenen weer, -
Wij armen zien, in blij verwachten,
De nieuwe kentring telkenkeer.

Maar nooit erlangen wij de weelde,
Te wandlen in bestendig licht, -
En 't zand, waar 't argloos kind mee speelde
Stuift over 't graf, waar 't eens in ligt.

Wat baat ons peinzen, wat ons peilen;
Het lood zinkt neer en vindt geen grond.
Geen mens, die zeeën kan bezeilen,
Waar niemand vaam of koers in vond.

Er wàs geen vroegst begin der dingen,
Er staat geen eindpaal in 't heelal, -
Wij zien alleenlijk wisselingen
Van al wat was en wezen zal.

Hoe zouden wij de zin bevatten
Van wat ons ieder uur ontvliedt!
De stervling kan wel grenzen schatten,
Maar 't grensloos onbegrensde niet.

Wij hebben 's levens wijn gedronken
En dansen op des levens lied, -
Maar straks, in mijmering verzonken,
Begrijpen wij ons zelven niet.

Wij weten niet vanwaar wij komen,
Wij weten niet waarheen wij gaan,
En louter in verdwaasde dromen
Wanen wij 't leven te verstaan.


---------------------------------------

erlangen: verkrijgen, verwerven

schrijver

Schrijver: Jan Veth
Inzender: adm, 22-06-2011



balBiografie van deze schrijver





Geplaatst in de categorie: mystiek

Zoek naar vergelijkbare inzendingen


Deze inzending is 410 keer bekeken

3/5 sterren met 1 stemmen.







Er zijn nog geen reacties op deze inzending.


Geef je reactie op deze inzending:

Naam:       E-mail:  

Bericht:

( vink aan als je niet wilt dat je emailadres voor anderen in beeld verschijnt)









start  |   rijmen  |   vragen  |   forum  |   links  |   zoek  |   contact  |   gastenboek
inhoud           snelsonnet           gedichten           netgedichten
poëzie       hartenkreten       nederlands.nl
adverteren
vrijwaring