gedichten.nl
Gebruikersnaam of e-mail:  Wachtwoord:    Registreren
start rijmen vragen forum links zoek contact gastenboek inhoud











bal bal
rssRSS




Dichters:



Kaart van je gedicht





Garnier Projects


depressie test
burn out test
Angst


tabblad: poezie

< vorige | alles | volgende >

poezie (nr. 757):

De koei

Een koei is iemand met twee oren,
En aan weerskanten een horen,
Volgens de Hollandse Naturalist Verboom
Is zij de uitvindster van de aardbeien met room.
Ook waren rundermest en rollenden
Vóór de koei heur tijd nog onbekenden.
En wat men van haar huid al niet maken kan
Ga dat maar eens te Bennebroek vragen aan "de Geleerde Man,"
Immers Dido in haar dagen sneed er nog een hele hoofdstad van.
Als ik u voorts wilde optellen, wat voor zaken
Men al niet van een koei haar horens, haren en darmen kan maken,
Ik geloof dat al je gezamentlijk leien* er mee vol zouden raken;
Maar mijn verhaal dient niet te uitermate gerekt.
En van 't nut dat men van heur staart en poten trekt,
Daar zou ik je tot overmorgen van kunnen vertellen.
Hoe zou men 't b. v. op 't schip zonder een koevoet stellen.
In 't kort, het is al van ouds een spreekwoord geweest,
Zelfs bij de lompste boer, die nooit in Martinet of Plinius leest,
Alles is even nuttig, wat er komt van dat edele beest.
En wie zou dan, o jeugd, uw en mijns gelijken niet verfoeien,
Als men nagaat, hoe gemeen zij zich gedragen jegens de koeien.
Piet Agoras heeft het voor een duizend jaar of wat al gezeid:
'O mensdom, gy zijt een toonbeeld van ondankbaarheid:
Wanneer ouwe koeien soms in een sloot verdwalen,
Dan heet het hoogst onfatsoenlijk, ze daar uit te halen,
Zodra een landman van een koei geen zoete melk meer hoopt,
Dan ziet men, hoe hij haar terstond aan de slager verkoopt,
Die haar onbarmhartig vermoordt en de huid afstroopt,
En daarna, wat nog het gemeenste is, in een os herdoopt.
Enfin, als een mens gaat bedenken,
Wat de koeien hem zelfs bij testament, nog schenken,
En hoe schandelijk hij die weldaân vergeet,
Dan is hij immers niet waardig dat hij ooit meer biefstuk eet...'
Als Piet Agoras zo begon te redeneren,
Dan was er geen eind aan, en je had niet moeten proberen,
Om, zo als ik nu doe, hem te interromperen;
Maar nu hij dood is, raakt het hem niet aan zijn kouwe kleren.

--------------------------------------------------------------------
lei - opschrijfbord

schrijver

Schrijver: Gerrit van de Linde
Inzender: G.Z., 11-01-2004



balBiografie van deze schrijver





Geplaatst in de categorie: dieren

Zoek naar vergelijkbare inzendingen


Deze inzending is 2151 keer bekeken

3/5 sterren met 23 stemmen.







Er is 1 reactie op deze inzending:

Naam:Missbumba
Datum:11-05-2012
Bericht:Hij is mooi maar mijn eerste indruk is wat een hoop letters bij elkaar




Geef je reactie op deze inzending:

Naam:       E-mail:  

Bericht:

( vink aan als je niet wilt dat je emailadres voor anderen in beeld verschijnt)









start  |   rijmen  |   vragen  |   forum  |   links  |   zoek  |   contact  |   gastenboek
inhoud           snelsonnet           gedichten           netgedichten
poëzie       hartenkreten       nederlands.nl
adverteren
vrijwaring