gedichten.nl
Gebruikersnaam of e-mail:  Wachtwoord:    Registreren
start rijmen vragen forum links zoek contact gastenboek inhoud











bal bal
rssRSS




Dichters:



Kaart van je gedicht





Garnier Projects


depressie test
burn out test
Angst


tabblad: poezie

< vorige | alles | volgende >

poezie (nr. 783):

Te gemoet gaan

Moeder zag het kind verkwijnen,
't Ging sinds lang naar school niet meer,
Maar zat treurig ganse dagen
Bij het open venster neer.

Buiten speelden zijne broerkens
Met de handboog en de top,
Of zij staken langs de duinen
Hunne grote vlieger op.

Dáár zat 't kind steeds in zijn leunstoel
Bij het venster in de hoek
Traag de blaadren om te keren
Van het oude prentenboek.

't Knaapje zag de blauwe golven,
En dan weer zijn moeder aan,
En de schuitjes gaan en keren
Langs de wijde waterbaan.

't Vluchtig blosje schittert weder
Voor een poosje op zijn wang,
Zo als najaarswolken gloeien,
Na de zonnenondergang.

"Moeder mag ik ook gaan varen?
"Och, doe mij mijn schoentjes aan!
"Laat mij roeien in ons schuitje,
"Laat ons vader tegengaan!"

Moeders oog schoot vol van tranen,
Och, haar herte brak van rouw,
Als het knaapje vroeg of vader
Niet haast wederkeren zou?

't Sloeg de handjes smekend samen,
't Koortsvuur glinsterde in zijn oog,
Even als in koude nachten
De avonster aan 's hemels boog.

"Morgen, kind, zal vader komen:
"Koek en speelgoed brengt hij mee,
"En gij zult in 't schuitje varen
"Met uw broerkens op de zee."

"Morgen!" zei het kind; zijn broerkens
Kwamen 's avonds weer naar huis;
Moeder zwijgt, en zucht, en zegent
Ze op het voorhoofd met een kruis.

't Lampke brandt bij 't stervend kindje,
Dat nog maar een morgen wacht;
Beî zijn kleine broerkens slapen,
En de zee huilt gans de nacht!

"Moeder, leg mij weer op 't kussen;
"Laat mij rusten, 'k ben zo moe!"
't Hoofdje zonk op moeders schouder,
En de dood look de oogjes toe!...

Moeder weent, de knaapjes spelen,
't Kind ligt in zijn kistje neer,
't Wordt naar grafje heen gedragen,
En zijn vader komt niet weer!

Nimmer zal hij huiswaarts keren:
Gans zijn schip zonk in de vloed!
Moeder, moeder, wil niet wenen,
't Kind gaat vader te gemoet.

Gedichten (1870)

schrijver

Schrijver: Rosalie Loveling
Inzender: I.V., 07-02-2004



balBiografie van deze schrijver





Geplaatst in de categorie: overlijden

Zoek naar vergelijkbare inzendingen


Deze inzending is 2309 keer bekeken

2/5 sterren met 16 stemmen.







Er zijn nog geen reacties op deze inzending.


Geef je reactie op deze inzending:

Naam:       E-mail:  

Bericht:

( vink aan als je niet wilt dat je emailadres voor anderen in beeld verschijnt)









start  |   rijmen  |   vragen  |   forum  |   links  |   zoek  |   contact  |   gastenboek
inhoud           snelsonnet           gedichten           netgedichten
poëzie       hartenkreten       nederlands.nl
adverteren
vrijwaring