gedichten.nl
Gebruikersnaam of e-mail:  Wachtwoord:    Registreren
start rijmen vragen forum links zoek contact gastenboek inhoud











bal bal
rssRSS




Dichters:



Kaart van je gedicht





Garnier Projects


depressie test
burn out test
Angst


tabblad: poezie

< vorige | alles | volgende >

poezie (nr. 957):

Stem van generzijds

Het was zo licht toen ik moest scheiden,
de spreeuwen kweelden luid en teer,
en een onnoemelijk verblijden
vervulde veld en atmosfeer.

Een plechtig en verblindend wonder
verrees, - als waar 't voor 't eerst, - de zon,
en bloem op bloem ontsloot zich onder
haar zegen, naar zij kracht gewon.

De wereld scheen verbaasd te ontwaken
als vond haar 't licht voor d'eerste maal.
'k Zag zwaluwen hun nestjes maken
en zwieren in de morgenstraal.

Ik zag de kiwiet om zijn jongen
klapwieken met bezorgd gerucht -
ik hoorde hoe de meerlen zongen
hun welkom in de luwe lucht.

De wind bestreek de fonkel-vlieten,
de golfjes plapperden in 't lis,
't ging al van 't zoete licht genieten
en blonk van dauw en ruiste fris.

Ik was niet angstig om te sterven,
maar 't zag zo luisterrijk op aard,
als had al 't schoon, dat ik ging derven,
zich in één uiterst uur vergaard.

Genoten goed, dat ging begeven,
had ik u wel genoeg bemind?
Verheven weelden van het leven
nam ik u dankbaar, als een kind?

Wist ik mijn korte levenswijding
te vieren als een heilig feest?
Is mij 't ontwaren tot verblijding.
't bepeinzen tot een lust geweest?

Als vaagde ik zwarte spinneraggen
van oud en kostbaar schilderij,
zag 't onontgonnen vreugden lachen
voor 't eerst van duistre spinsels vrij.-

O angst, o waan, o boze krankte
der mensen, die ons elk besmet,
die de hartstochtelijke dank te
bewijzen onze God, ons let,

die ons doet weifelen en doet ijzen,
en wroegen, klaaglijk en bedrukt,
waar 't leeuw'rikje' in zijn luchtpaleizen
omhoogvaart, juub'lend en verrukt.-

Hoor gij, die nog in 't licht moogt wonen.
dit woord uit 't eeuwig droomrijk aan:
"verdrijf die schimmige demonen"
"die voor Gods lieflijk aanzicht staan!"

"Hard drukt de spijt om noodloos lijden,"
"Om glorie, door een waan gemist"...

De aard was zo licht, toen ik moest scheiden,
en zoveel schoner dan ik wist.-

Dante en Beatrice en andere verzen(1908)

schrijver

Schrijver: Frederik van Eeden
Inzender: Lena, 01-08-2004



balBiografie van deze schrijver





Geplaatst in de categorie: afscheid

Zoek naar vergelijkbare inzendingen


Deze inzending is 1635 keer bekeken

3/5 sterren met 3 stemmen.







Er zijn nog geen reacties op deze inzending.


Geef je reactie op deze inzending:

Naam:       E-mail:  

Bericht:

( vink aan als je niet wilt dat je emailadres voor anderen in beeld verschijnt)









start  |   rijmen  |   vragen  |   forum  |   links  |   zoek  |   contact  |   gastenboek
inhoud           snelsonnet           gedichten           netgedichten
poëzie       hartenkreten       nederlands.nl
adverteren
vrijwaring