gedichten.nl
Gebruikersnaam of e-mail:  Wachtwoord:    Registreren
start rijmen vragen forum links zoek contact gastenboek inhoud











rssRSS




Vacatures snelsonnetten

Top-10 snelsonnetten:

1.
2.
3.
4.
5.
6.
7.
8.
9.
10.

Archief:


2017


2016


2015


2014


2013


2012


2011


2010


2009


2008


2007


2006


2005


2004


2003


2002


2001


2000



Kaart van je gedicht





Garnier Projects


depressie test
burn out test
Angst


tabblad: snelsonnetten

< vorige | alles | volgende >

snelsonnet (nr. 3503):

DRIEK VAN WISSEN (1943-2010)

Hij ging te vroeg. Zijn werk was lang niet klaar.
Zijn dood veroorzaakt veel ontsteltenis,
verbijstering die niet te rijmen is.
Ik mis nu al die light verse kunstenaar.

Hij zal van nu af aan voor eeuwig zwijgen;
zijn geest is echter hier nooit weg te krijgen.

schrijver

Schrijver: Hans Mooi, 23-05-2010

Zoek naar vergelijkbare inzendingen


Deze inzending is 824 keer bekeken

4/5 sterren met 34 stemmen.







Er is 1 reactie op deze inzending:

Naam:Frank
Datum:23-05-2010
Bericht:Ik heb het uitvergrote 'verdriet' van mensen (in de media) om overleden 'beroemdheden' altijd overdreven aanstelleritis gevonden.

Sinds het overlijden van Driek, die ik twee keer heb mogen ontmoeten en toen terecht meneer Van Wissen noemde, maar verder toch niet persoonlijk kende, voel ik echter een onbekende leegte en verdriet.

Hieronder twee sonnetten van zijn hand, over leven en dood.

Ik mis hem.



Leeftijd

Je bent als mens te oud van jongs af aan:
Te oud voor moederborst en kinderwagen,
Te oud je kleine zusje zo te plagen
En er in drift eens lekker op te slaan.

Je bent te oud, klinkt telkens het vermaan:
Te oud jezelf als losbol te gedragen,
Te oud voor kroegbezoek en rokkenjagen
En alles wat je graag nog had gedaan.

En ook voor hypotheek en staatstoelage,
Een snelle auto en een nieuwe baan
Steeds ben je zogezegd te oud van dagen.

Maar als je laatste uur ooit heeft geslagen
Dan ziet men zwartomlijnd geschreven staan:
Te jong - hij was te jong om heen te gaan.



Gloria Mundi

Ik dicht wellicht heel enig in mijn soort
Maar dat ik mij daar zelf bij amuseer…
Nee. Enkel door de zucht naar roem en eer
Word ik tot deze arbeid aangespoord

Onsterf’lijkheid, is dat wat ik begeer?
Ja. Als mijn verskunst menigeen bekoort
Dan leef ik vast in boekenkasten voort
Als ik tot stof ten slotte wederkeer

Doch als ik dan hierboven arriveer
En bij de nog gesloten hemelpoort
Op hoge toon belet vraag bij de Heer
Dan kijken duizend eeuwen op mij neer
En stomverbaasd staat Petrus mij te woord:
‘Van Wissen zei u? Nee, nooit van gehoord!'



Driek van Wissen (1942 - 2010)




Geef je reactie op deze inzending:

Naam:       E-mail:  

Bericht:

( vink aan als je niet wilt dat je emailadres voor anderen in beeld verschijnt)









start  |   rijmen  |   vragen  |   forum  |   links  |   zoek  |   contact  |   gastenboek
inhoud           snelsonnet           gedichten           netgedichten
poëzie       hartenkreten       nederlands.nl
adverteren
vrijwaring